Extra tegenvaller
De Nederlandse economie bevindt zich nog steeds in een neergaande spiraal. Dit is vrij logisch omdat de Eurolanden in zijn geheel zich in een diep dal bevinden. Europa is afhankelijk van een herstel in de Verenigde Staten. Het consumentvertrouwen aldaar is nog steeds laag en stimulerende maatregelen van de Amerikaanse regering hebben nog niet geleid tot een herstel van de economie.
De dollar is zwak tegenover de euro en dit belemmert met name de uitvoer van Europese en dus ook Nederlandse producten . De Nederlandse bedrijven, die dollargevoelig zijn, ondervinden dus een duidelijke teruggang. Dit alles te samen doet de Nederlandse schatkist geen goed. Regelmatig doemen er financiële tegenvallers op.
Er is weer een tegenvaller van 2 miljard euro. In totaal moet er nu 5 miljard extra bezuinigd te worden. De belastinginkomsten worden door de slechte economie steeds minder. De noodrem van de regering is dan ook direct bezuiniging. Helaas gaat dit weer ten koste van de zelfde economie waarvan men afhankelijk is. De consument gaat steeds minder kopen en hierdoor gaan nog meer arbeidsplaatsen verloren. Men kan de burger niet blijven uitknijpen. Dit kan bij een citroen ook niet omdat er dan niets meer inzit.
In tijde van neergang kan men beter stimulerende maatregelen nemen en bezuinigingen tot een minimum beperken. Nu draait men de economie slechts de nek om. Het heilig verklaren van een begrotingstekort in 2007 is wel het laatste wat moet plaats vinden.
G.P.Beek
zondag, juli 27, 2003
Nieuwe wet regelt de bedenktijd van huizenkopers
Per 1 september 2003 zal naar verwachting de wet van kracht zijn : Koop van onroerende zaken en aanneming van werk. Deze wet biedt een wettelijke afkoelingsperiode van 3 dagen voor een aspirant-koper van een onroerende zaak. Tot dusverre is de koop van een huis een hachelijk avontuur. Wie eenmaal mondeling akkoord was zat aan de koop vast, tenzij er sprake was van een ontbindende voorwaarde. Deze voorwaarde had vaak alleen maar betrekking op het rondkomen van de financiering of de woonvergunning. In andere gevallen was er altijd sprake van een boete ten bedrage van 10% van de koopsom.
Momenteel is er sprake van een kopersmarkt en heeft men in het algemeen tijd genoeg om definitief te beslissen. Dit was geheel anders toen de huizen als broodjes verkocht werden, toen was er in geen tijd om na te denken . Het is dus goed, dat de koper nu een wettelijke bedenktijd krijgt en de mogelijkheid heeft een eerder genomen beslissing terug te draaien. De aankoop van een huis is en blijft een belangrijke beslissing. De verkoper zal dit als minder prettig ervaren, het huis blijft immers langer te koop staan.
De koper van een nieuwbouw verkrijgt ook een sterkere positie omdat bij dezelfde wet ook geregeld is,dat wettelijk 5% van de koopsom in depot blijft bij de notaris om eventuele geconstateerde gebreken aan de woning te verhelpen. Wanneer dit geschied is, wordt het depotbedrag aan de aannemer uitbetaald.
De consument wordt dus beter beschermd en dat is werkelijk geen luxe gezien de opgedane ervaringen met het verhelpen van geconstateerde gebreken.
G.P. Beek
Per 1 september 2003 zal naar verwachting de wet van kracht zijn : Koop van onroerende zaken en aanneming van werk. Deze wet biedt een wettelijke afkoelingsperiode van 3 dagen voor een aspirant-koper van een onroerende zaak. Tot dusverre is de koop van een huis een hachelijk avontuur. Wie eenmaal mondeling akkoord was zat aan de koop vast, tenzij er sprake was van een ontbindende voorwaarde. Deze voorwaarde had vaak alleen maar betrekking op het rondkomen van de financiering of de woonvergunning. In andere gevallen was er altijd sprake van een boete ten bedrage van 10% van de koopsom.
Momenteel is er sprake van een kopersmarkt en heeft men in het algemeen tijd genoeg om definitief te beslissen. Dit was geheel anders toen de huizen als broodjes verkocht werden, toen was er in geen tijd om na te denken . Het is dus goed, dat de koper nu een wettelijke bedenktijd krijgt en de mogelijkheid heeft een eerder genomen beslissing terug te draaien. De aankoop van een huis is en blijft een belangrijke beslissing. De verkoper zal dit als minder prettig ervaren, het huis blijft immers langer te koop staan.
De koper van een nieuwbouw verkrijgt ook een sterkere positie omdat bij dezelfde wet ook geregeld is,dat wettelijk 5% van de koopsom in depot blijft bij de notaris om eventuele geconstateerde gebreken aan de woning te verhelpen. Wanneer dit geschied is, wordt het depotbedrag aan de aannemer uitbetaald.
De consument wordt dus beter beschermd en dat is werkelijk geen luxe gezien de opgedane ervaringen met het verhelpen van geconstateerde gebreken.
G.P. Beek
zondag, juli 20, 2003
Nieuwbouw
Bouwers en makelaars raken steeds minder makkelijk nieuwe koopwoningen kwijt. In het eerste kwartaal van 2003 stond een nieuwbouwhuis gemiddeld langer te koop. Die periode was in 2002 nog aanzienlijk korter. Het geeft slechts aan, dat de recessie toegeslagen heeft. De aankoop van een huis wordt steeds meer uitgesteld.
In het eerder genoemde kwartaal kwamen 9000 huizen gereed, maar de verkoop hiervan hield geen gelijke tred. Vooral appartementen zijn moeilijk verkoopbaar.
Deze gehele gang van zaken is niet verwonderlijk omdat de verkoopprijs gemiddeld 245.6000 euro bedroeg. Dit bedrag is voor een starter of eenverdiener niet op te brengen.
Hoewel er nu een kopersmarkt bestaat, is het nog steeds niet zo dat hierdoor de prijzen in het algemeen dalen. Slechts bepaalde dure huizen gaan in prijs omlaag. De veel gevraagde woningen houden hun prijs omdat er nog steeds schaarste is en dit laatste gezien het economisch klimaat niet snel tot het verleden zal behoren.
Het is dringend gewenst, dat er goedkoper gebouwd wordt. Hiervoor moeten de bouw en grondprijzen omlaag. Indien er slechts dure huizen gebouwd worden, zal het woord onverkoopbaar steeds meer vallen en wordt er steeds minder gebouwd. Iedereen, die met de bouw te maken heeft, zal bij zichzelf te rade moeten gaan wat er veranderd moet worden om het getij te keren. Vooral de gemeenten hebben hierin een voortrekkersrol. Het is te gek voor woorden, dat er aan de ene kant een hoge woningnood is en ter andere zijde de huizen onverkoopbaar zijn.
G.P.Beek
Bouwers en makelaars raken steeds minder makkelijk nieuwe koopwoningen kwijt. In het eerste kwartaal van 2003 stond een nieuwbouwhuis gemiddeld langer te koop. Die periode was in 2002 nog aanzienlijk korter. Het geeft slechts aan, dat de recessie toegeslagen heeft. De aankoop van een huis wordt steeds meer uitgesteld.
In het eerder genoemde kwartaal kwamen 9000 huizen gereed, maar de verkoop hiervan hield geen gelijke tred. Vooral appartementen zijn moeilijk verkoopbaar.
Deze gehele gang van zaken is niet verwonderlijk omdat de verkoopprijs gemiddeld 245.6000 euro bedroeg. Dit bedrag is voor een starter of eenverdiener niet op te brengen.
Hoewel er nu een kopersmarkt bestaat, is het nog steeds niet zo dat hierdoor de prijzen in het algemeen dalen. Slechts bepaalde dure huizen gaan in prijs omlaag. De veel gevraagde woningen houden hun prijs omdat er nog steeds schaarste is en dit laatste gezien het economisch klimaat niet snel tot het verleden zal behoren.
Het is dringend gewenst, dat er goedkoper gebouwd wordt. Hiervoor moeten de bouw en grondprijzen omlaag. Indien er slechts dure huizen gebouwd worden, zal het woord onverkoopbaar steeds meer vallen en wordt er steeds minder gebouwd. Iedereen, die met de bouw te maken heeft, zal bij zichzelf te rade moeten gaan wat er veranderd moet worden om het getij te keren. Vooral de gemeenten hebben hierin een voortrekkersrol. Het is te gek voor woorden, dat er aan de ene kant een hoge woningnood is en ter andere zijde de huizen onverkoopbaar zijn.
G.P.Beek
woensdag, juli 16, 2003
Begrotingstekorten
De Franse president wenst dat de eurolanden soepeler omspringen met de strenge normen voor nationale begrotingstekorten. De hoogte van deze begrotingstekorten is neergelegd in het afgesloten stabiliteitspact tussen de eurolanden. De gevraagde versoepeling is het gevolg van de ineenstorting van de wereldeconomie. De oorzaken hiervan zijn te zoeken in de aanslagen op de Verenigde Staten en later door de uitbraak van de Sars epidemie.
Hierdoor is er een stilstand gekomen van de handel naar en vanuit Amerika. Ook de zwakte van de Zuid-Amerikaanse en Aziatische economie is er debet aan. Landen als Duitsland en Frankrijk hebben grote begrotingstekorten en gaan door de grens van 3% als gesteld in het stabiliteitspact. De Europese handel groeit dermate weinig, dat men een recessie vreest.
Om de economie te steunen is het noodzakelijk, dat de nationale lidstaten stimulerende maatregelen nemen. Duitsland en Frankrijk wensen voor de burgers belastingverlaging in te voeren om hierdoor de koopkracht te bevorderen. Hierdoor ontstaat er echter een groter begrotingstekort en komt men in conflict met het stabiliteitspact. Dit pact garandeert in feite een sterke euro. De Verenigde Staten heeft de munt niet beschermd en hierdoor is de dollar naar omlaag gegaan. In feite vraagt de Franse president nu het zelfde voor de euro.
Alleen heeft men hier te maken met meerdere lidstaten en o.a. Nederland in de persoon van Minister Zalm is gloeiend tegen versoepeling van de begrotingstekorten. In tijde van economische tegenspoed bezuinigt ons regering, terwijl zij beter kan werken met stimulerende maatregelen om de werkgelegenheid te bevorderen. Het voorstel van Frankrijk moet als tijdelijk gezien worden en is zeker het overwegen waard. Door de Nederlandse halsstarrigheid bereikt men alleen maar een slechtere economie met alle gevolgen van dien.
G.P.Beek
De Franse president wenst dat de eurolanden soepeler omspringen met de strenge normen voor nationale begrotingstekorten. De hoogte van deze begrotingstekorten is neergelegd in het afgesloten stabiliteitspact tussen de eurolanden. De gevraagde versoepeling is het gevolg van de ineenstorting van de wereldeconomie. De oorzaken hiervan zijn te zoeken in de aanslagen op de Verenigde Staten en later door de uitbraak van de Sars epidemie.
Hierdoor is er een stilstand gekomen van de handel naar en vanuit Amerika. Ook de zwakte van de Zuid-Amerikaanse en Aziatische economie is er debet aan. Landen als Duitsland en Frankrijk hebben grote begrotingstekorten en gaan door de grens van 3% als gesteld in het stabiliteitspact. De Europese handel groeit dermate weinig, dat men een recessie vreest.
Om de economie te steunen is het noodzakelijk, dat de nationale lidstaten stimulerende maatregelen nemen. Duitsland en Frankrijk wensen voor de burgers belastingverlaging in te voeren om hierdoor de koopkracht te bevorderen. Hierdoor ontstaat er echter een groter begrotingstekort en komt men in conflict met het stabiliteitspact. Dit pact garandeert in feite een sterke euro. De Verenigde Staten heeft de munt niet beschermd en hierdoor is de dollar naar omlaag gegaan. In feite vraagt de Franse president nu het zelfde voor de euro.
Alleen heeft men hier te maken met meerdere lidstaten en o.a. Nederland in de persoon van Minister Zalm is gloeiend tegen versoepeling van de begrotingstekorten. In tijde van economische tegenspoed bezuinigt ons regering, terwijl zij beter kan werken met stimulerende maatregelen om de werkgelegenheid te bevorderen. Het voorstel van Frankrijk moet als tijdelijk gezien worden en is zeker het overwegen waard. Door de Nederlandse halsstarrigheid bereikt men alleen maar een slechtere economie met alle gevolgen van dien.
G.P.Beek
dinsdag, juli 15, 2003
Huurachterstanden, hypotheek en andere verplichtingen
Steeds meer Nederlanders komen in ernstige financiële problemen.Dit blijkt onder andere uit cijfers van de Raad voor Rechtsbijstand. Het aantal schuldsaneringen is sterk gestegen.
Volgens de raad is de economische recessie de oorzaak van de stijging. Veel mensen hebben in betere tijden o.a. een dure hypotheek afgesloten. Als zij nu hun baan kwijt raken, is men niet meer in staat om aan de aflossingsplicht te volden. Het zijn vooral de lagere inkomensgroepen die hoge schulden hebben.
De woningcorporaties geven te kennen, dat de huurachterstanden 2002 gedaald zijn ten opzichte van het jaar 2001. Natuurlijk is dit op zich een verheugend feit maar het geeft nog niet aan, dat de minder bedeelden geen schulden hebben. Vaak wordt het ene gat met het andere gedicht. De kosten van levensonderhoud stijgen nog steeds en hierdoor wordt het steeds moeilijker de eindjes aan elkaar te knopen. Veelal gaat dit ten koste van een abonnement op een krant of in deze moderne tijd op de aansluiting van een PC op internet. Dit indien men de beschikking heeft over een PC. Het zijn vaak de gemeenten die bepaalde projecten hebben om minder draagkrachtigen te steunen. Helaas hierin komt ook verandering, omdat de regering de geldkraan dichtdraait en sterk bezuinigt op subsidieregeringen.
Hier staat tegenover, dat de woon- en andere lasten steeds sterker stijgen. Naar Nederlandse maatstaven komt er steeds meer armoede. De bezuinigingen, die men wenst door te voeren, zullen er slechts toe leiden , dat het economisch nog slechter gaat. Het aantal Nederlanders, dat geen baan meer heeft zal fors stijgen. Dit in ogenschouw nemend is het onverstandig te bezuinigen. In een tijd, dat het economisch minder gaat dient men van overheidswege de economie te stimuleren. Thans wordt het tegendeel bewerkstelligd. Kosten beperkingen zijn een geheel andere zaak en zullen dan ook zeker noodzakelijk zijn.
G.P. Beek
Steeds meer Nederlanders komen in ernstige financiële problemen.Dit blijkt onder andere uit cijfers van de Raad voor Rechtsbijstand. Het aantal schuldsaneringen is sterk gestegen.
Volgens de raad is de economische recessie de oorzaak van de stijging. Veel mensen hebben in betere tijden o.a. een dure hypotheek afgesloten. Als zij nu hun baan kwijt raken, is men niet meer in staat om aan de aflossingsplicht te volden. Het zijn vooral de lagere inkomensgroepen die hoge schulden hebben.
De woningcorporaties geven te kennen, dat de huurachterstanden 2002 gedaald zijn ten opzichte van het jaar 2001. Natuurlijk is dit op zich een verheugend feit maar het geeft nog niet aan, dat de minder bedeelden geen schulden hebben. Vaak wordt het ene gat met het andere gedicht. De kosten van levensonderhoud stijgen nog steeds en hierdoor wordt het steeds moeilijker de eindjes aan elkaar te knopen. Veelal gaat dit ten koste van een abonnement op een krant of in deze moderne tijd op de aansluiting van een PC op internet. Dit indien men de beschikking heeft over een PC. Het zijn vaak de gemeenten die bepaalde projecten hebben om minder draagkrachtigen te steunen. Helaas hierin komt ook verandering, omdat de regering de geldkraan dichtdraait en sterk bezuinigt op subsidieregeringen.
Hier staat tegenover, dat de woon- en andere lasten steeds sterker stijgen. Naar Nederlandse maatstaven komt er steeds meer armoede. De bezuinigingen, die men wenst door te voeren, zullen er slechts toe leiden , dat het economisch nog slechter gaat. Het aantal Nederlanders, dat geen baan meer heeft zal fors stijgen. Dit in ogenschouw nemend is het onverstandig te bezuinigen. In een tijd, dat het economisch minder gaat dient men van overheidswege de economie te stimuleren. Thans wordt het tegendeel bewerkstelligd. Kosten beperkingen zijn een geheel andere zaak en zullen dan ook zeker noodzakelijk zijn.
G.P. Beek
vrijdag, juli 11, 2003
Babyboom
De generatie van de geboortejaren 1945-1960 komen langzamerhand op een leeftijd, dat men gaat denken aan vervroegd pensioen. Helaas wordt deze mogelijkheid hen ontnomen omdat de vergrijzing toeslaat en men verplicht wordt langer te werken. De vervroegde uittreding verdwijnt in een rap tempo en vervroegd pensioen komt steeds meer onder druk te staan. De AOW dreigt al onbetaalbaar te worden en dus gaan er stemmen op om de AOW gerechtigde leeftijd van 65 naar 67 jaar op te schuiven.
De vergrijzing is een feit waar niemand om heen kan, alleen is de vraag gerechtigd of de aangekondigde maatregelen alles oplost. Het is natuurlijk onmogelijk, dat slechts een klein deel van de werkende bevolking alle lasten draagt. Alleen de AOW is niet van vandaag of gisteren. Voor deze uitkering wordt al jaren achtereen betaald en er moet dus een zeer grote reserve opgebouwd zijn. Waar is al dat geld gebleven? Soms ook onnodig verspeelt bij beursspeculaties? Ook de zogenaamde babyboomers hebben hieraan hun bijdrage ten volle geleverd. Het is dan ook zuur, dat zij nu de dupe worden van verkeerde inschattingen.
Daarbij is deze groep kwetsbaar, omdat men bij een achteruitgang van de economie direct op de nominatie staat om zijn baan te verliezen. Veel oudere werknemers ondervinden dit momenteel aan den lijve en daarom alleen al, is de dwang om later met pensioen te gaan irrationeel.
De huidige regering wenst iedereen aan het werk, maar dat is een utopie. De werkgelegenheid wordt in plaats van meer steeds minder. De grote bedrijven zien hun winsten dalen en verplaatsen daarom grote delen van hun fabrieken naar lage loonlanden Ook kleinere bedrijven zullen hiertoe besluiten. Werkgevers, die enige jaren geleden schreeuwden om personeel zijn weer druk bezig de werknemers te laten afvloeien.
Het geeft alleen maar aan, dat het moeilijk is bepaalde maatschappelijke problemen te sturen. Ook wat de babyboomers betreft is de vraag om langer door te werken zeker nu een heikel punt, gezien deze onzekerheden.
G.P.Beek
De generatie van de geboortejaren 1945-1960 komen langzamerhand op een leeftijd, dat men gaat denken aan vervroegd pensioen. Helaas wordt deze mogelijkheid hen ontnomen omdat de vergrijzing toeslaat en men verplicht wordt langer te werken. De vervroegde uittreding verdwijnt in een rap tempo en vervroegd pensioen komt steeds meer onder druk te staan. De AOW dreigt al onbetaalbaar te worden en dus gaan er stemmen op om de AOW gerechtigde leeftijd van 65 naar 67 jaar op te schuiven.
De vergrijzing is een feit waar niemand om heen kan, alleen is de vraag gerechtigd of de aangekondigde maatregelen alles oplost. Het is natuurlijk onmogelijk, dat slechts een klein deel van de werkende bevolking alle lasten draagt. Alleen de AOW is niet van vandaag of gisteren. Voor deze uitkering wordt al jaren achtereen betaald en er moet dus een zeer grote reserve opgebouwd zijn. Waar is al dat geld gebleven? Soms ook onnodig verspeelt bij beursspeculaties? Ook de zogenaamde babyboomers hebben hieraan hun bijdrage ten volle geleverd. Het is dan ook zuur, dat zij nu de dupe worden van verkeerde inschattingen.
Daarbij is deze groep kwetsbaar, omdat men bij een achteruitgang van de economie direct op de nominatie staat om zijn baan te verliezen. Veel oudere werknemers ondervinden dit momenteel aan den lijve en daarom alleen al, is de dwang om later met pensioen te gaan irrationeel.
De huidige regering wenst iedereen aan het werk, maar dat is een utopie. De werkgelegenheid wordt in plaats van meer steeds minder. De grote bedrijven zien hun winsten dalen en verplaatsen daarom grote delen van hun fabrieken naar lage loonlanden Ook kleinere bedrijven zullen hiertoe besluiten. Werkgevers, die enige jaren geleden schreeuwden om personeel zijn weer druk bezig de werknemers te laten afvloeien.
Het geeft alleen maar aan, dat het moeilijk is bepaalde maatschappelijke problemen te sturen. Ook wat de babyboomers betreft is de vraag om langer door te werken zeker nu een heikel punt, gezien deze onzekerheden.
G.P.Beek
zaterdag, juli 05, 2003
Ouderen voelen de armoede
Veel AOW’ers kunnen nauwelijks van hun inkomen rondkomen. De ouderenbond Unie KBO heeft een onderzoek laten uitvoeren met dit als resultaat. Zij hebben meestal net genoeg om de meest noodzakelijke uitgeven te verrichten. Geld om iets extra te doen is er niet. Men doet het vaak zonder krant of een lidmaatschap van een vereniging. Sociaal is deze groep volledig geïsoleerd.
De zorgbehoevende ouderen met alleen AOW zijn het meest in moeilijkheden gekomen. Bij omhoog gaan van de eigen bijdragen voor de zorg of de premie van het ziekenfonds, zoals het kabinet van plan is, hebben deze ouderen zelfs geen geld meer voor alle uitgaven die naar Nederlandse maatstaven noodzakelijk zijn. Dit zijn o.a. de kosten van eten, kleding, gezondheid, verzekeringen en informatie. Op dit ogenblik is bij voorbeeld het basispakket voor iemand met partner in een verzorgings- of verpleeghuis niet te betalen.
De situatie is dus danig, dat men financieel beter af is indien men zich laat opnemen in een verzorgingshuis, dan zelfstandig te blijven wonen. Dit laatste is duidelijk in strijd met het streven van de regering om ouderen zo lang mogelijk in hun eigen huis te laten wonen.
Wanneer een van de partner’s in verzorgingshuis geplaatst wordt, kan men ook beter een echtscheiding aanvragen. In dat geval heeft de thuisblijvende partner de beschikking over 70% AOW en dus meer inkomen dan bij gehuwde staat. Dit alles geeft alleen maar aan hoe hoog de nood inmiddels gestegen is en de regering met haar beleid de plank volledig misslaat en door haar bezuinigingsplannen slechts de zwakkeren van onze samenleving treft.
G.P. Beek
Veel AOW’ers kunnen nauwelijks van hun inkomen rondkomen. De ouderenbond Unie KBO heeft een onderzoek laten uitvoeren met dit als resultaat. Zij hebben meestal net genoeg om de meest noodzakelijke uitgeven te verrichten. Geld om iets extra te doen is er niet. Men doet het vaak zonder krant of een lidmaatschap van een vereniging. Sociaal is deze groep volledig geïsoleerd.
De zorgbehoevende ouderen met alleen AOW zijn het meest in moeilijkheden gekomen. Bij omhoog gaan van de eigen bijdragen voor de zorg of de premie van het ziekenfonds, zoals het kabinet van plan is, hebben deze ouderen zelfs geen geld meer voor alle uitgaven die naar Nederlandse maatstaven noodzakelijk zijn. Dit zijn o.a. de kosten van eten, kleding, gezondheid, verzekeringen en informatie. Op dit ogenblik is bij voorbeeld het basispakket voor iemand met partner in een verzorgings- of verpleeghuis niet te betalen.
De situatie is dus danig, dat men financieel beter af is indien men zich laat opnemen in een verzorgingshuis, dan zelfstandig te blijven wonen. Dit laatste is duidelijk in strijd met het streven van de regering om ouderen zo lang mogelijk in hun eigen huis te laten wonen.
Wanneer een van de partner’s in verzorgingshuis geplaatst wordt, kan men ook beter een echtscheiding aanvragen. In dat geval heeft de thuisblijvende partner de beschikking over 70% AOW en dus meer inkomen dan bij gehuwde staat. Dit alles geeft alleen maar aan hoe hoog de nood inmiddels gestegen is en de regering met haar beleid de plank volledig misslaat en door haar bezuinigingsplannen slechts de zwakkeren van onze samenleving treft.
G.P. Beek
woensdag, juli 02, 2003
Sociale koopwoning
Woningbouwvereniging Artrium lanceert een plan voor 26 koophuizen in de sociale sector in een nieuwbouwproject te Huizen. De prijs van deze woningen ligt 30 procent onder de marktwaarde. De koper heeft de plicht bij het verlaten van de woning deze aan te bieden aan de woningbouwvereniging.
De tussentijdse waardevermeerdering wordt verdeeld en Artrium kan dan op haar beurt de woning aan een andere gegadigde aanbieden. De woning blijft dus te allen tijde in het sociale koop traject. Dit voorkomt in ieder geval, dat er met de woning gespeculeerd wordt . De woning blijft zijn sociale status behouden.
De woningbouwvereniging is tot deze constructie gekomen omdat de woningmarkt volledig vastgelopen is. Er bestaat dus een zeer groot verschil met de vroegere premiekoopwoning. Hierop werd door het rijk subsidie gegeven en deze subsidie verviel indien de eigenaar zijn huis verkocht. De eigenaar was echter wel vrij de woning aan de hoogstbiedende te verkopen, zonder dat er rekening werd gehouden dat hier een zogenaamde premiekoopwoning betrof.
Nu staters op de huidige koopmarkt niet terecht kunnen, is het plan van Artrium zeker te onderschrijven. Natuurlijk bestaat het nadeel, dat men wat betreft verkoop niet vrij kan handelen, maar men kan op deze wijze toch voor een redelijke prijs in het bezit komen van een eigen woning. Het is te hopen, dat het plan slaagt en er elders ook dergelijke woningen gebouwd worden. Er zijn namelijk te veel jonge mensen die nog steeds aan de zijlijn staan om een eigen woning te bemachtigen. Het is namelijk al schrijnend genoeg, dat er nog steeds woningnood is.
G.P.Beek
Woningbouwvereniging Artrium lanceert een plan voor 26 koophuizen in de sociale sector in een nieuwbouwproject te Huizen. De prijs van deze woningen ligt 30 procent onder de marktwaarde. De koper heeft de plicht bij het verlaten van de woning deze aan te bieden aan de woningbouwvereniging.
De tussentijdse waardevermeerdering wordt verdeeld en Artrium kan dan op haar beurt de woning aan een andere gegadigde aanbieden. De woning blijft dus te allen tijde in het sociale koop traject. Dit voorkomt in ieder geval, dat er met de woning gespeculeerd wordt . De woning blijft zijn sociale status behouden.
De woningbouwvereniging is tot deze constructie gekomen omdat de woningmarkt volledig vastgelopen is. Er bestaat dus een zeer groot verschil met de vroegere premiekoopwoning. Hierop werd door het rijk subsidie gegeven en deze subsidie verviel indien de eigenaar zijn huis verkocht. De eigenaar was echter wel vrij de woning aan de hoogstbiedende te verkopen, zonder dat er rekening werd gehouden dat hier een zogenaamde premiekoopwoning betrof.
Nu staters op de huidige koopmarkt niet terecht kunnen, is het plan van Artrium zeker te onderschrijven. Natuurlijk bestaat het nadeel, dat men wat betreft verkoop niet vrij kan handelen, maar men kan op deze wijze toch voor een redelijke prijs in het bezit komen van een eigen woning. Het is te hopen, dat het plan slaagt en er elders ook dergelijke woningen gebouwd worden. Er zijn namelijk te veel jonge mensen die nog steeds aan de zijlijn staan om een eigen woning te bemachtigen. Het is namelijk al schrijnend genoeg, dat er nog steeds woningnood is.
G.P.Beek
dinsdag, juli 01, 2003
Geld lenen
Voorheen was het lenen van geld aantrekkelijk in verband met fiscale v oordelen. Deze voordelen zijn door de wetswijzigingen in 2001 bijna volledig verdwenen. Alleen de hypotheekrente is wat betreft de eerste woning nog steeds aftrekbaar. Ook wanneer men meer hypotheek opneemt voor verbouwing of verbetering van deze woning is het meerdere afgesloten bedrag nog voor fiscus aftrekbaar. Zodra men het geld voor consumptieve doeleinden besteedt vervalt de aftrekbaarheid en kan dit onherroepelijk problemen geven.
Kredietgevers doen vaak geloven , dat alle geldleningen nog voor de fiscus aftrekbaar zijn. Deze voorlichting is op zijn zachtst gezegd onjuist en daarbij schermt men ook te vaak met lage rentes. Het is juist, dat de rente door de huidige recessie lager is en het dus weer aantrekkelijk wordt een bestaande hypotheek over te sluiten. Alleen om dit te combineren met bij voorbeeld het inlossen van persoonlijke leningen is een geheel andere zaak. Immers dan is er weer sprake van een andere besteding dan de verbouwing, respectievelijk verbetering van de eerste woning.
Vele Nederlanders zijn door onverantwoorde geldleningen in de moeilijkheden geraakt. De schuldbemiddelingsbureau’s rijzen de pan uit en deze feiten moeten een sein aan de overheid zijn om meer toezicht te houden op de vele televisiereclames en advertenties van bepaalde kredietgevers. Immers hierbij wordt men onbewust aangespoord om onverantwoordelijke verplichtingen op zich te nemen. Het is wel waar, dat een ieder een eigen verantwoordelijkheid draagt, maar soms is enige bijsturing noodzakelijk Zeker in een tijd, dat de bomen niet meer tot in de hemel doorgroeien en zuinigheid geboden is.
G.P.Beek
Voorheen was het lenen van geld aantrekkelijk in verband met fiscale v oordelen. Deze voordelen zijn door de wetswijzigingen in 2001 bijna volledig verdwenen. Alleen de hypotheekrente is wat betreft de eerste woning nog steeds aftrekbaar. Ook wanneer men meer hypotheek opneemt voor verbouwing of verbetering van deze woning is het meerdere afgesloten bedrag nog voor fiscus aftrekbaar. Zodra men het geld voor consumptieve doeleinden besteedt vervalt de aftrekbaarheid en kan dit onherroepelijk problemen geven.
Kredietgevers doen vaak geloven , dat alle geldleningen nog voor de fiscus aftrekbaar zijn. Deze voorlichting is op zijn zachtst gezegd onjuist en daarbij schermt men ook te vaak met lage rentes. Het is juist, dat de rente door de huidige recessie lager is en het dus weer aantrekkelijk wordt een bestaande hypotheek over te sluiten. Alleen om dit te combineren met bij voorbeeld het inlossen van persoonlijke leningen is een geheel andere zaak. Immers dan is er weer sprake van een andere besteding dan de verbouwing, respectievelijk verbetering van de eerste woning.
Vele Nederlanders zijn door onverantwoorde geldleningen in de moeilijkheden geraakt. De schuldbemiddelingsbureau’s rijzen de pan uit en deze feiten moeten een sein aan de overheid zijn om meer toezicht te houden op de vele televisiereclames en advertenties van bepaalde kredietgevers. Immers hierbij wordt men onbewust aangespoord om onverantwoordelijke verplichtingen op zich te nemen. Het is wel waar, dat een ieder een eigen verantwoordelijkheid draagt, maar soms is enige bijsturing noodzakelijk Zeker in een tijd, dat de bomen niet meer tot in de hemel doorgroeien en zuinigheid geboden is.
G.P.Beek
Kosten koper
Wanneer de kosten koper bij de verkoop van een huis verlaagd worden, zouden de mensen sneller verhuizen. Bij de aankoop van een huis moet men snel rekening houden met 12 % kosten koper. Dit percentage is samen gesteld uit de kosten van de notaris en makelaar, alsmede 6% overdrachtskosten. Vooral deze overdrachtskosten, die voor de schatkist bestemd zijn, zijn reeds jarenlang een discussiepunt.
De Vereniging Eigenhuis huldigt het standpunt, dat genoemde kosten verlaagd moeten worden. Door de stijging van de huizenprijzen zijn de transactiekosten recht evenredig meegestegen. In tien jaar tijd houdt dit in, dat deze kosten met bijna 150% gestegen zijn zonder dat de koper daar iets wezenlijks voor terugkrijgt. De overdrachtskosten zijn ondanks verhoging van het prijsniveau nimmer in percentage verlaagd. De regering zou er goed aan doen deze overdrachtskosten te verlagen om daarmede de huizenmarkt te stimuleren. Een dergelijke stimulans is zeker nodig, omdat er ook al te veel beperkingen zijn opgeworpen bij het verkrijgen van een hypotheek.
Een onderzoek heeft uitgewezen, dat zelfs bij een geringe verlaging, het aantal aan- en verkopen van huizen zal stijgen. De schatkist kan ook hiervan mee profiteren.
De woningmarkt zit dusdanig op slot, dat starters geen enkele mogelijkheid hebben tot aankoop van een woning. Om de woningmarkt weer open te krijgen is het van belang, dat huurders doorstromen naar een koophuis. Er ontstaat dan weer de nodige ruimte. Deze groep van kopers zullen alleen over de streep getrokken worden, wanneer o.a. de “ kosten koper” lager worden.
G.P.Beek
Wanneer de kosten koper bij de verkoop van een huis verlaagd worden, zouden de mensen sneller verhuizen. Bij de aankoop van een huis moet men snel rekening houden met 12 % kosten koper. Dit percentage is samen gesteld uit de kosten van de notaris en makelaar, alsmede 6% overdrachtskosten. Vooral deze overdrachtskosten, die voor de schatkist bestemd zijn, zijn reeds jarenlang een discussiepunt.
De Vereniging Eigenhuis huldigt het standpunt, dat genoemde kosten verlaagd moeten worden. Door de stijging van de huizenprijzen zijn de transactiekosten recht evenredig meegestegen. In tien jaar tijd houdt dit in, dat deze kosten met bijna 150% gestegen zijn zonder dat de koper daar iets wezenlijks voor terugkrijgt. De overdrachtskosten zijn ondanks verhoging van het prijsniveau nimmer in percentage verlaagd. De regering zou er goed aan doen deze overdrachtskosten te verlagen om daarmede de huizenmarkt te stimuleren. Een dergelijke stimulans is zeker nodig, omdat er ook al te veel beperkingen zijn opgeworpen bij het verkrijgen van een hypotheek.
Een onderzoek heeft uitgewezen, dat zelfs bij een geringe verlaging, het aantal aan- en verkopen van huizen zal stijgen. De schatkist kan ook hiervan mee profiteren.
De woningmarkt zit dusdanig op slot, dat starters geen enkele mogelijkheid hebben tot aankoop van een woning. Om de woningmarkt weer open te krijgen is het van belang, dat huurders doorstromen naar een koophuis. Er ontstaat dan weer de nodige ruimte. Deze groep van kopers zullen alleen over de streep getrokken worden, wanneer o.a. de “ kosten koper” lager worden.
G.P.Beek
vrijdag, juni 20, 2003
Werk en uitkeringen
De Nederlandse regering heeft de wens uitgesproken, dat er meer mensen aan het werk gaan. Hierbij werd vooral gewezen op bijstandstrekkers en arbeidsongeschikten. Deze gedachte is in een tijd van hoogconjunctuur wel mogelijk, maar niet in tijde van een recessie. De Nederlandse bank heeft de prognose voor de toekomst reeds bijgesteld en gaat er vanuit, dat er een achtuitgang te verwachten valt. Het percentage kan in het midden gelaten worden omdat hierover altijd verschil van mening kan zijn.
Het geeft alleen maar aan,dat de Nederlandse economie in slecht weer beland is. Er wordt niets meer geïnvesteerd en de koopkracht daalt nog steeds. De burger houdt de hand uitdrukkelijk op de knip omdat alles in tegenstelling tot cijfers van het CBS veel duurder geworden is. Vooral de gewone kosten van levensonderhoud zijn zeer sterk gestegen. Ook de woonlasten stijgen te veel, omdat gemeenten de locale lasten te duur maken. De oorzaak hiervan is te vinden bij de rijksoverheid, omdat de gemeenten minder verkrijgen uit het gemeentefonds.
Door de sterke bezuinigingen loopt de werkgelegenheid met sprongen terug en komen maandelijks 14000 mensen zonder werk. De zekerheid van voldoende inkomen valt dus weg en hierdoor worden grote aankopen niet gedaan.
Onder deze omstandigheden wenst de regering de groepen als eerder genoemd aan het werk te helpen. Het is natuurlijk duidelijk, dat de werkgevers hierop niet zitten te wachten. Er is keus voldoende op de arbeidsmarkt. Daarbij is het aantal vacatures minimaal, omdat men eerder inkrimpt dan uitbreidt.
De werknemer, uitkeringtrekkende komt door deze situatie steeds meer onder druk te staan.
Deze situatie wordt nog eens verscherpt door uitspraken van de minister van Financiën over versobering van het ziekengeld.. In de CAO’s mag geen ruimte gemaakt worden voor aanvulling van wettelijk toegestane ziekengeld van 70%. De minister gaat ervan uit, dat bij ziekte er minder geld besteed wordt. Dit en de vele voorstellen tot verslechtering van het sociale klimaat geven alleen maar aan, dat de huidige regering weinig oog heeft voor de noden van haar burgers. De bureaus die zich bezig houden met schuldsaneringen gaan “gouden” tijden beleven.
G.P. Beek
De Nederlandse regering heeft de wens uitgesproken, dat er meer mensen aan het werk gaan. Hierbij werd vooral gewezen op bijstandstrekkers en arbeidsongeschikten. Deze gedachte is in een tijd van hoogconjunctuur wel mogelijk, maar niet in tijde van een recessie. De Nederlandse bank heeft de prognose voor de toekomst reeds bijgesteld en gaat er vanuit, dat er een achtuitgang te verwachten valt. Het percentage kan in het midden gelaten worden omdat hierover altijd verschil van mening kan zijn.
Het geeft alleen maar aan,dat de Nederlandse economie in slecht weer beland is. Er wordt niets meer geïnvesteerd en de koopkracht daalt nog steeds. De burger houdt de hand uitdrukkelijk op de knip omdat alles in tegenstelling tot cijfers van het CBS veel duurder geworden is. Vooral de gewone kosten van levensonderhoud zijn zeer sterk gestegen. Ook de woonlasten stijgen te veel, omdat gemeenten de locale lasten te duur maken. De oorzaak hiervan is te vinden bij de rijksoverheid, omdat de gemeenten minder verkrijgen uit het gemeentefonds.
Door de sterke bezuinigingen loopt de werkgelegenheid met sprongen terug en komen maandelijks 14000 mensen zonder werk. De zekerheid van voldoende inkomen valt dus weg en hierdoor worden grote aankopen niet gedaan.
Onder deze omstandigheden wenst de regering de groepen als eerder genoemd aan het werk te helpen. Het is natuurlijk duidelijk, dat de werkgevers hierop niet zitten te wachten. Er is keus voldoende op de arbeidsmarkt. Daarbij is het aantal vacatures minimaal, omdat men eerder inkrimpt dan uitbreidt.
De werknemer, uitkeringtrekkende komt door deze situatie steeds meer onder druk te staan.
Deze situatie wordt nog eens verscherpt door uitspraken van de minister van Financiën over versobering van het ziekengeld.. In de CAO’s mag geen ruimte gemaakt worden voor aanvulling van wettelijk toegestane ziekengeld van 70%. De minister gaat ervan uit, dat bij ziekte er minder geld besteed wordt. Dit en de vele voorstellen tot verslechtering van het sociale klimaat geven alleen maar aan, dat de huidige regering weinig oog heeft voor de noden van haar burgers. De bureaus die zich bezig houden met schuldsaneringen gaan “gouden” tijden beleven.
G.P. Beek
dinsdag, juni 10, 2003
Gemeentelijke lasten
De lokale lasten zijn dit jaar met gemiddeld 7,4 % gestegen. De gemeentelijke lasten voor een eigenwoningbezitter zijn: de onroerende zaakbelasting(OZB), rioolrechten en de reinigingsheffing. De OZB is opgesplitst in eigenarendeel en een gebruikersdeel. De eigenaar-bewoner betaalt beide delen. De tarieven van deze belasting stelt de gemeente jaarlijks vast. De WOZ waarde staat aangegeven op een beschikking die men verkrijgt van de gemeente. De tarieven zijn terug te vinden op de verkregen aanslag.
De gemeentelijke lasten verschillen per gemeente. De verschillen zijn terugvinden in de hoogte van de OZB. Afhankelijk van het te kort of het overschot worden de tarieven van de OZB vastgesteld. De inkomsten uit deze belasting kunnen namelijk door de gemeente onbeperkt verhoogd worden. Het houdt dus in, dat de OZB altijd een sluitpost is voor de gemeentelijke begrotingen. Rioolrechten en reinigingsheffing worden jaarlijks wel verhoogd, maar mogen maximaal alleen kostdekkend zijn. Deze belastingen worden uitsluitend besteed aan het riool of de reiniging. Dit in tegenstelling tot de OZB.
Het is dan ook logisch, dat de afkeer tot laatstgenoemde belasting zeer groot is. De burger wordt te veel als melkkoe gebruikt. Er waren reeds plannen om tot afschaffing van deze onredelijke belasting te komen , maar de huidige te korten hebben deze regering genoodzaakt slechts op termijn te geraken tot afschaffing van het gebruikersdeel.
De vrees voor eigenaar blijft bestaan, dat deze afschaffing leidt tot een extreme verhoging van het eigenarendeel. Het is dan ook tijd, dat de centrale overheid de gemeenten dwingt tot een ander beleid bij het de gebruik van de OZB. Men dient meer gelden ter beschikking te stellen uit het zogenaamde gemeentefonds, zodat hierdoor de lasten van de burgers kunnen dalen. Ook zal men in de toekomst tot algehele afschaffing van de meergenoemde belasting moeten overgaan.
G.P.Beek
De lokale lasten zijn dit jaar met gemiddeld 7,4 % gestegen. De gemeentelijke lasten voor een eigenwoningbezitter zijn: de onroerende zaakbelasting(OZB), rioolrechten en de reinigingsheffing. De OZB is opgesplitst in eigenarendeel en een gebruikersdeel. De eigenaar-bewoner betaalt beide delen. De tarieven van deze belasting stelt de gemeente jaarlijks vast. De WOZ waarde staat aangegeven op een beschikking die men verkrijgt van de gemeente. De tarieven zijn terug te vinden op de verkregen aanslag.
De gemeentelijke lasten verschillen per gemeente. De verschillen zijn terugvinden in de hoogte van de OZB. Afhankelijk van het te kort of het overschot worden de tarieven van de OZB vastgesteld. De inkomsten uit deze belasting kunnen namelijk door de gemeente onbeperkt verhoogd worden. Het houdt dus in, dat de OZB altijd een sluitpost is voor de gemeentelijke begrotingen. Rioolrechten en reinigingsheffing worden jaarlijks wel verhoogd, maar mogen maximaal alleen kostdekkend zijn. Deze belastingen worden uitsluitend besteed aan het riool of de reiniging. Dit in tegenstelling tot de OZB.
Het is dan ook logisch, dat de afkeer tot laatstgenoemde belasting zeer groot is. De burger wordt te veel als melkkoe gebruikt. Er waren reeds plannen om tot afschaffing van deze onredelijke belasting te komen , maar de huidige te korten hebben deze regering genoodzaakt slechts op termijn te geraken tot afschaffing van het gebruikersdeel.
De vrees voor eigenaar blijft bestaan, dat deze afschaffing leidt tot een extreme verhoging van het eigenarendeel. Het is dan ook tijd, dat de centrale overheid de gemeenten dwingt tot een ander beleid bij het de gebruik van de OZB. Men dient meer gelden ter beschikking te stellen uit het zogenaamde gemeentefonds, zodat hierdoor de lasten van de burgers kunnen dalen. Ook zal men in de toekomst tot algehele afschaffing van de meergenoemde belasting moeten overgaan.
G.P.Beek
Ouderen
Nederland vergrijst en wat dit betekent, wordt steeds duidelijker. Allereerst worden AOW en pensioenen onbetaalbaar en het aantal werkenden steeds minder. Deze kant van de zaak wordt iedere keer naar voren geschoven, maar de opvang van senioren komt te weinig of in het geheel niet aanbod. Dit kost geld en de regeringen in het verleden faalden reeds op dit gebied en de huidige regering geeft er geen geld vooruit omdat er te hoge begrotingstekorten zijn . Men bezuinigt en draait zelfs de gezondheidszorg de nek om door maatregelen aan te kondigen die de sociaal zwakkeren te zwaar treffen.
In Nederland was er een verzorgingsstaat die ten voorbeeld stond aan het buitenland. Dit is echter achterhaalt omdat de overheid zich steeds meer teruggetrokken heeft en zo veel mogelijk alles aan het particulier initiatief overlaat. Wat dit opgeleverd heeft is in de loop der jaren duidelijk geworden.Wachtlijsten en overvolle verpleeg- en verzorgingstehuizen.
Er is geen rekening gehouden met het steeds meer toenemende aantal bejaarden, dat hulp behoevend werd. Dit geldt zowel op geestelijk als lichamelijk gebied. Het wordt hoog tijd, dat er van regeringszijde initiatieven komen, dat de bouw van dergelijke huizen versneld wordt en er tevens gezorgd wordt voor meer geschoold personeel op dit vakgebied. Nu de werkeloosheid in andere beroepsgroepen hoger oploopt, zal men op zijn minst kunnen zorgen dat de werkzoekenden omgeschoold kunnen worden voor de verzorgende sector.
De Algemene Rekenkamer concludeert terecht, dat er te weinig woningen zijn voor ouderen. De bouw van deze woningen kunnen een tweeledig doel dienen: Ouderen kunnen langer zelfstandig wonen en hierdoor worden verpleeg- en zorghuizen minder belast. De regering moet hierbij de regels en richtlijnen veranderen omdat het nodig is. Er moet snel ingegrepen worden omdat de babyboom van vlak na de oorlog nog meer vergrijzing en problemen te weeg brengt.
G.P.Beek
Nederland vergrijst en wat dit betekent, wordt steeds duidelijker. Allereerst worden AOW en pensioenen onbetaalbaar en het aantal werkenden steeds minder. Deze kant van de zaak wordt iedere keer naar voren geschoven, maar de opvang van senioren komt te weinig of in het geheel niet aanbod. Dit kost geld en de regeringen in het verleden faalden reeds op dit gebied en de huidige regering geeft er geen geld vooruit omdat er te hoge begrotingstekorten zijn . Men bezuinigt en draait zelfs de gezondheidszorg de nek om door maatregelen aan te kondigen die de sociaal zwakkeren te zwaar treffen.
In Nederland was er een verzorgingsstaat die ten voorbeeld stond aan het buitenland. Dit is echter achterhaalt omdat de overheid zich steeds meer teruggetrokken heeft en zo veel mogelijk alles aan het particulier initiatief overlaat. Wat dit opgeleverd heeft is in de loop der jaren duidelijk geworden.Wachtlijsten en overvolle verpleeg- en verzorgingstehuizen.
Er is geen rekening gehouden met het steeds meer toenemende aantal bejaarden, dat hulp behoevend werd. Dit geldt zowel op geestelijk als lichamelijk gebied. Het wordt hoog tijd, dat er van regeringszijde initiatieven komen, dat de bouw van dergelijke huizen versneld wordt en er tevens gezorgd wordt voor meer geschoold personeel op dit vakgebied. Nu de werkeloosheid in andere beroepsgroepen hoger oploopt, zal men op zijn minst kunnen zorgen dat de werkzoekenden omgeschoold kunnen worden voor de verzorgende sector.
De Algemene Rekenkamer concludeert terecht, dat er te weinig woningen zijn voor ouderen. De bouw van deze woningen kunnen een tweeledig doel dienen: Ouderen kunnen langer zelfstandig wonen en hierdoor worden verpleeg- en zorghuizen minder belast. De regering moet hierbij de regels en richtlijnen veranderen omdat het nodig is. Er moet snel ingegrepen worden omdat de babyboom van vlak na de oorlog nog meer vergrijzing en problemen te weeg brengt.
G.P.Beek
donderdag, juni 05, 2003
Versoepel aftrekbeperking hypotheekrente
De hypotheekaftrek wordt in het nieuwe regeerakkoord beperkt. De overwaarde van het oude huis moet gebruikt worden voor de aankoop van een volgende woning. Wanneer dit niet gedaan wordt, dan wordt men gekort in de hypotheekaftrek.
De Vereniging Eigenhuis vraagt het nieuwe kabinet om in ieder geval de verhuiskosten in mindering te brengen op de overwaarde. Deze vraag is zonder meer redelijk, maar er zijn echter wel meerdere kosten die de aan – en verkoop van een huis met zich brengen. Te denken valt aan de taxatiekosten van beide woningen, alsmede die van de makelaar en de notaris. De aftrekbeperking zal dan ook beter in een percentage kunnen uitgedrukt worden. De kosten bij een verhuizing zijn altijd meer dan men in eerst instantie kan overzien.
De beperking van deze hypotheekrente valt beslist in een economisch slechte periode en wat het kabinet hiermede in de wacht sleept , moet echt afgewogen worden tegen hetgeen de schatkist gaat missen. Immers door dit nieuwe voorstel zullen vele huizenbezitters er niet snel toe overgaan om een andere woning te betrekken. De regering mist daardoor zeker aan overdrachtskosten een groot bedrag.
Indien de vrijgekomen bedragen niet opnieuw besteed worden, mist de schatkist andere bedragen zoals de BTW op consumptieve goederen. De goederen worden immers dan niet aangeschaft, hetgeen ook de werkgelegenheid weer vermindert. Wat dit laatste inhoud is inmiddels duidelijk. Het aantal werkelozen in ons land stijgt dramatisch. Ook de nieuwbouw van huizen zal onder de maatregel te lijden hebben, immers voor bepaalde soorten huizen zijn geen kopers te vinden. Het is daarom inderdaad beter de aftrekbeperking van de hypotheekrente te versoepelen.
G.P. Beek
De hypotheekaftrek wordt in het nieuwe regeerakkoord beperkt. De overwaarde van het oude huis moet gebruikt worden voor de aankoop van een volgende woning. Wanneer dit niet gedaan wordt, dan wordt men gekort in de hypotheekaftrek.
De Vereniging Eigenhuis vraagt het nieuwe kabinet om in ieder geval de verhuiskosten in mindering te brengen op de overwaarde. Deze vraag is zonder meer redelijk, maar er zijn echter wel meerdere kosten die de aan – en verkoop van een huis met zich brengen. Te denken valt aan de taxatiekosten van beide woningen, alsmede die van de makelaar en de notaris. De aftrekbeperking zal dan ook beter in een percentage kunnen uitgedrukt worden. De kosten bij een verhuizing zijn altijd meer dan men in eerst instantie kan overzien.
De beperking van deze hypotheekrente valt beslist in een economisch slechte periode en wat het kabinet hiermede in de wacht sleept , moet echt afgewogen worden tegen hetgeen de schatkist gaat missen. Immers door dit nieuwe voorstel zullen vele huizenbezitters er niet snel toe overgaan om een andere woning te betrekken. De regering mist daardoor zeker aan overdrachtskosten een groot bedrag.
Indien de vrijgekomen bedragen niet opnieuw besteed worden, mist de schatkist andere bedragen zoals de BTW op consumptieve goederen. De goederen worden immers dan niet aangeschaft, hetgeen ook de werkgelegenheid weer vermindert. Wat dit laatste inhoud is inmiddels duidelijk. Het aantal werkelozen in ons land stijgt dramatisch. Ook de nieuwbouw van huizen zal onder de maatregel te lijden hebben, immers voor bepaalde soorten huizen zijn geen kopers te vinden. Het is daarom inderdaad beter de aftrekbeperking van de hypotheekrente te versoepelen.
G.P. Beek
woensdag, mei 14, 2003
Renteaftrek
De aftrek van de hypotheekrente blijft een heet hangijzer. De staat ontvangt relatief te weinig van de eigen huizenbezitter. De renteaftrek voor het eigen huis is de boosdoener. De Heer Bos van de PvdA heeft de aftrek reeds voor de verkiezingen ter discussie gesteld. Van hem kwam het voorstel deze aftrek voor hogere inkomens te beperken.
De nieuwe coalitie op zoek naar middelen om het begrotingstekort te dekken komen nu tot het voorstel om huiseigenaren te dwingen de overwaarde van hun oude woning te steken in een nieuw huis. Wanneer dit niet gedaan wordt, is de hypotheekrente over het hogere bedrag niet meer aftrekbaar. Dit houdt in, dat de overwaarde niet meer besteed kan worden aan consumptieve goederen.
De economie, die reeds slecht draait, krijgt geen impuls om te groeien. Het tegendeel wordt bereikt de bestedingen worden slechts minder. Daarbij zal de doorstroming van goedkopere naar duurdere huizen nog slechter verlopen. De nieuwe maatregelen geven alleen maar aan, dat de hypotheekaftrek bij geen van de politieke partijen veilig is.
Het is zeker niet uit te sluiten, dat in de toekomst de eigenhuizenbezitter nog dieper in zijn portemonnee geraakt wordt. De renteaftrek is in ons land nog steeds te gunstig tegenover de andere Europese lidstaten. Wanneer er daadwerkelijk een algemene Europese opvatting komt over het eigen huizenbezit dan zal de volledige aftrek, voorzover die nog geldt, een onderwerp van discussie worden.
G.P.Beek
De aftrek van de hypotheekrente blijft een heet hangijzer. De staat ontvangt relatief te weinig van de eigen huizenbezitter. De renteaftrek voor het eigen huis is de boosdoener. De Heer Bos van de PvdA heeft de aftrek reeds voor de verkiezingen ter discussie gesteld. Van hem kwam het voorstel deze aftrek voor hogere inkomens te beperken.
De nieuwe coalitie op zoek naar middelen om het begrotingstekort te dekken komen nu tot het voorstel om huiseigenaren te dwingen de overwaarde van hun oude woning te steken in een nieuw huis. Wanneer dit niet gedaan wordt, is de hypotheekrente over het hogere bedrag niet meer aftrekbaar. Dit houdt in, dat de overwaarde niet meer besteed kan worden aan consumptieve goederen.
De economie, die reeds slecht draait, krijgt geen impuls om te groeien. Het tegendeel wordt bereikt de bestedingen worden slechts minder. Daarbij zal de doorstroming van goedkopere naar duurdere huizen nog slechter verlopen. De nieuwe maatregelen geven alleen maar aan, dat de hypotheekaftrek bij geen van de politieke partijen veilig is.
Het is zeker niet uit te sluiten, dat in de toekomst de eigenhuizenbezitter nog dieper in zijn portemonnee geraakt wordt. De renteaftrek is in ons land nog steeds te gunstig tegenover de andere Europese lidstaten. Wanneer er daadwerkelijk een algemene Europese opvatting komt over het eigen huizenbezit dan zal de volledige aftrek, voorzover die nog geldt, een onderwerp van discussie worden.
G.P.Beek
vrijdag, mei 09, 2003
Hypotheek sneller aflossen
De notarissen willen dat huiseigenaren hun hypotheek sneller aflossen.Het notariaat spreekt de vrees uit, dat mensen met een restschuld blijven zitten als het huis bij verkoop niet voldoende oplevert. Deze gedachte is zeker niet denkbeeldig omdat de gemiddelde waardeontwikkeling zich meer en meer stabiliseert. De duurdere woningen dalen in prijs.
De zorgen van het notariaat zijn vooral gericht op huiseigenaren met een aflossingsvrije hypotheek. Deze hypotheekvorm heeft het voordeel, dat men zo lang mogelijk profiteert van de fiscale aftrekbaarheid van de schuld. Er wordt dan ook gepleit voor een fiscale stimulans ter aflossing van de hypotheek. De gedachte op zich is niet zo gek, maar het is wel vreemd nu het economisch minder gaat, dat het notariaat hiervan een punt maakt. De notarissen hebben in de hoogtij dagen duidelijk geprofiteerd van de gekte op de huizenmarkt.
Zij konden bij wijze van spreken de akten van eigendomsoverdracht en de daarbij behorende hypotheken bijna niet verwerken. Toen ter tijd werd evenmin gekeken of er sprake was van overfinanciering. Hypotheken tot een bedrag van 125% en meer van de verkoopwaarde waren eerder regel dan uitzondering. De hypotheekverstrekkers in samenwerking met het notariaat hadden hieraan toen paal en perk moeten stellen. De eigenaren van die woningen hebben het nu financieel moeilijk en zullen wellicht genoodzaakt worden hun woning willig te verkopen. Bij een dergelijk verkoop ontstaat er zeer snel een restschuld.
Degene die zijn aflossingsvrije hypotheekverplichtingen nakomt heeft weinig te vrezen en zal zeker niet zelf tot verkoop van zijn woning overgaan. In tijde van economisch voorspoed mag een woningbezitter ervan uitgaan, dat de waarde van zijn woning stijgt. In dat geval is een overfinanciering nog geen halszaak, maar alleen bij neergang van de economie komt dit geheel anders te liggen.
Het is daarom wenselijk, dat nieuwe hypotheken slechts verstrekt worden tot de executiewaarde. In dat geval behoeft het notariaat ook niet aan te dringen op snellere aflossing en is het aan de eigenaar en eventueel de hypotheekverstrekker te bepalen wanneer dit wel plaatsvindt. Het is dan ook niet noodzakelijk, dat er fiscale maatregelen komen om sneller tot aflossing van een hypotheek over te gaan.
G.P.Beek
De notarissen willen dat huiseigenaren hun hypotheek sneller aflossen.Het notariaat spreekt de vrees uit, dat mensen met een restschuld blijven zitten als het huis bij verkoop niet voldoende oplevert. Deze gedachte is zeker niet denkbeeldig omdat de gemiddelde waardeontwikkeling zich meer en meer stabiliseert. De duurdere woningen dalen in prijs.
De zorgen van het notariaat zijn vooral gericht op huiseigenaren met een aflossingsvrije hypotheek. Deze hypotheekvorm heeft het voordeel, dat men zo lang mogelijk profiteert van de fiscale aftrekbaarheid van de schuld. Er wordt dan ook gepleit voor een fiscale stimulans ter aflossing van de hypotheek. De gedachte op zich is niet zo gek, maar het is wel vreemd nu het economisch minder gaat, dat het notariaat hiervan een punt maakt. De notarissen hebben in de hoogtij dagen duidelijk geprofiteerd van de gekte op de huizenmarkt.
Zij konden bij wijze van spreken de akten van eigendomsoverdracht en de daarbij behorende hypotheken bijna niet verwerken. Toen ter tijd werd evenmin gekeken of er sprake was van overfinanciering. Hypotheken tot een bedrag van 125% en meer van de verkoopwaarde waren eerder regel dan uitzondering. De hypotheekverstrekkers in samenwerking met het notariaat hadden hieraan toen paal en perk moeten stellen. De eigenaren van die woningen hebben het nu financieel moeilijk en zullen wellicht genoodzaakt worden hun woning willig te verkopen. Bij een dergelijk verkoop ontstaat er zeer snel een restschuld.
Degene die zijn aflossingsvrije hypotheekverplichtingen nakomt heeft weinig te vrezen en zal zeker niet zelf tot verkoop van zijn woning overgaan. In tijde van economisch voorspoed mag een woningbezitter ervan uitgaan, dat de waarde van zijn woning stijgt. In dat geval is een overfinanciering nog geen halszaak, maar alleen bij neergang van de economie komt dit geheel anders te liggen.
Het is daarom wenselijk, dat nieuwe hypotheken slechts verstrekt worden tot de executiewaarde. In dat geval behoeft het notariaat ook niet aan te dringen op snellere aflossing en is het aan de eigenaar en eventueel de hypotheekverstrekker te bepalen wanneer dit wel plaatsvindt. Het is dan ook niet noodzakelijk, dat er fiscale maatregelen komen om sneller tot aflossing van een hypotheek over te gaan.
G.P.Beek
zaterdag, mei 03, 2003
Gegarandeerde inruilprijs op je huis
De verkoop van huizen verloopt niet naar wens. Vooral de duurdere woningen zijn een obstakel. Deze categorie woningen zijn meestal bestemd voor doorstromers en zij hebben vaak een woning in eigendom. Doordat de huizenverkoop in het algemeen stagneert en met name de groep doorstromers niet bereid is een financieel risico te dragen. De aankoop van een nieuwe woningen betekent vaak dubbele lasten en in dat geval verkiest men ervoor de woning die men thans bezit, niet op te geven.
Een projectontwikkelaar heeft inmiddels voor courante woningen een nieuwe constructie bedacht, waarbij hij het risico draagt van de verkoop van de oude woning. De waarde van die woning wordt namelijk door een beëdigd taxateur vastgesteld en aan de hand van taxatieprijs door de projectontwikkelaar overgenomen. Hiermede wordt dus voorkomen, dat de aspirant-koper voor dubbele kosten komt te zitten.
Er is wel een voorwaarde de huizenprijzen van de oude en de nieuwe woning moeten niet te dicht bij elkaar liggen. Immers in dat geval wordt het risico voor de ontwikkelaar te groot. Daarbij dient nogmaals gesteld te worden alleen courante huizen komen ervoor in aanmerking. De ligging van de oude woning is dus van belang. In principe gaat het vaak om woningen, die liggen in de randstad. Bepaalde andere gebieden zijn voor dit systeem minder aantrekkelijk.
Het idee is afkomstig uit de autohandel en op zich is daar niets tegen, alleen dit is wel in zeer tegenstelling met enige jaren geleden. Het geeft alleen maar aan, dat het economisch niet al te best is en een regressie echt niet meer zo denkbeeldig is.
G.P. Beek
De verkoop van huizen verloopt niet naar wens. Vooral de duurdere woningen zijn een obstakel. Deze categorie woningen zijn meestal bestemd voor doorstromers en zij hebben vaak een woning in eigendom. Doordat de huizenverkoop in het algemeen stagneert en met name de groep doorstromers niet bereid is een financieel risico te dragen. De aankoop van een nieuwe woningen betekent vaak dubbele lasten en in dat geval verkiest men ervoor de woning die men thans bezit, niet op te geven.
Een projectontwikkelaar heeft inmiddels voor courante woningen een nieuwe constructie bedacht, waarbij hij het risico draagt van de verkoop van de oude woning. De waarde van die woning wordt namelijk door een beëdigd taxateur vastgesteld en aan de hand van taxatieprijs door de projectontwikkelaar overgenomen. Hiermede wordt dus voorkomen, dat de aspirant-koper voor dubbele kosten komt te zitten.
Er is wel een voorwaarde de huizenprijzen van de oude en de nieuwe woning moeten niet te dicht bij elkaar liggen. Immers in dat geval wordt het risico voor de ontwikkelaar te groot. Daarbij dient nogmaals gesteld te worden alleen courante huizen komen ervoor in aanmerking. De ligging van de oude woning is dus van belang. In principe gaat het vaak om woningen, die liggen in de randstad. Bepaalde andere gebieden zijn voor dit systeem minder aantrekkelijk.
Het idee is afkomstig uit de autohandel en op zich is daar niets tegen, alleen dit is wel in zeer tegenstelling met enige jaren geleden. Het geeft alleen maar aan, dat het economisch niet al te best is en een regressie echt niet meer zo denkbeeldig is.
G.P. Beek
woensdag, april 30, 2003
Thuishulp
Binnenkort zullen 180.000 ouderen zonder huishoudelijke zorg zitten. Dit is de verontrustende boodschap van de Landelijke Vereniging voor Thuishulp. De nieuwe beoogde regeringscoalitie heeft het plan de huishoudelijke zorg uit de Algemene wet Bijzondere Ziektekosten te schrappen. Deze maatregel moet een bezuinigingsbedrag van 750 miljoen Euro opleveren. Het betekent, dat de ouderen geen huishoudelijke zorghulp verkrijgen en zij een dergelijke hulp volledig zelf moeten bekostigen. Deze kosten zijn voor ouderen, die moeten leven van alleen AOW beslist niet op te brengen.
Buiten deze maatregel heeft men ook te maken met de voorgenomen plannen om het zorgstelsel te veranderen en de eventuele ontkoppeling van lonen en uitkeringen. Het betekent een drastische inkomensverlaging en daarbij, dat velen die nu nog zelfstandig wonen gedwongen worden te verhuizen naar een verpleeg of verzorgingshuis. Deze huizen zitten al overvol en kunnen deze nieuwe groep beslist niet opvangen.
Men streeft er naar ouderen zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen, maar op deze wijze bereikt men het tegenovergestelde. Een bezuinigingsmaatregel als deze heeft verstrekkende gevolgen en is desastreus voor de samenleving. De nieuwe regeringspartijen moeten zich schamen om iets dergelijks voor te stellen. Vooral het CDA moet zich dit aantrekken, omdat in het verleden ook iets dergelijks gebeurd is. Het heeft die partij toen veel aanhang gekost.
G.P. Beek
Binnenkort zullen 180.000 ouderen zonder huishoudelijke zorg zitten. Dit is de verontrustende boodschap van de Landelijke Vereniging voor Thuishulp. De nieuwe beoogde regeringscoalitie heeft het plan de huishoudelijke zorg uit de Algemene wet Bijzondere Ziektekosten te schrappen. Deze maatregel moet een bezuinigingsbedrag van 750 miljoen Euro opleveren. Het betekent, dat de ouderen geen huishoudelijke zorghulp verkrijgen en zij een dergelijke hulp volledig zelf moeten bekostigen. Deze kosten zijn voor ouderen, die moeten leven van alleen AOW beslist niet op te brengen.
Buiten deze maatregel heeft men ook te maken met de voorgenomen plannen om het zorgstelsel te veranderen en de eventuele ontkoppeling van lonen en uitkeringen. Het betekent een drastische inkomensverlaging en daarbij, dat velen die nu nog zelfstandig wonen gedwongen worden te verhuizen naar een verpleeg of verzorgingshuis. Deze huizen zitten al overvol en kunnen deze nieuwe groep beslist niet opvangen.
Men streeft er naar ouderen zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen, maar op deze wijze bereikt men het tegenovergestelde. Een bezuinigingsmaatregel als deze heeft verstrekkende gevolgen en is desastreus voor de samenleving. De nieuwe regeringspartijen moeten zich schamen om iets dergelijks voor te stellen. Vooral het CDA moet zich dit aantrekken, omdat in het verleden ook iets dergelijks gebeurd is. Het heeft die partij toen veel aanhang gekost.
G.P. Beek
maandag, april 21, 2003
Zelfverrijking
Het gaat economisch niet goed in Nederland. De werkeloosheid groeit zeer hard en ondernemingen zien verliezen als meevallers. De aandelenkoersen willen niet echt omhoog, omdat de bereidheid tot kopen niet aanwezig is. Dit is laatste is niet verwonderlijk omdat de aandeelhouders reeds veel geld verloren hebben.
Werkgevers dringen erop aan om de lonen te matigen, maar uit de jaarverslagen blijkt dat bestuurders van ondernemingen hieraan niet meewerken. In tegendeel zij kennen zich zelf riante salarisverhogingen en bonussen toe. Dit geldt zowel voor semi-overheidsbedrijven als multinationals. Het gaat zelfs zover, dat werkgeversorganisaties hierover verontrust zijn. Men excuseert zich door te zeggen, dat de salarissen en andere gunstige regelingen in het buitenland nog beter zijn. Deze dooddoener geeft geen pas. Het is niet te verkopen,dat bestuurders zich salarisverhoging en bonussen toekennen en te gelijkertijd vele werknemers ontslaan.
Zelfverrijking is het credo wat thans opgeld doet en het wordt echt noodzakelijk, dat er iets aan gedaan wordt. Een regering, van welke signatuur dan ook dient eens in te grijpen en niet uitsluitend maatregelen nemen die slechts de onderkant van de maatschappij raken. Het ontkoppelen van lonen en uitkeringen is een dergelijk maatregel en treft weer de zwakkeren in de samenleving. Het wordt hoog tijd, dat er iets gedaan wordt aan het solidariteitsgevoel. Ook bestuurders van ondernemingen moeten hieraan meewerken en niet alleen denken aan de eigen portemonnee.
G.P. Beek
Het gaat economisch niet goed in Nederland. De werkeloosheid groeit zeer hard en ondernemingen zien verliezen als meevallers. De aandelenkoersen willen niet echt omhoog, omdat de bereidheid tot kopen niet aanwezig is. Dit is laatste is niet verwonderlijk omdat de aandeelhouders reeds veel geld verloren hebben.
Werkgevers dringen erop aan om de lonen te matigen, maar uit de jaarverslagen blijkt dat bestuurders van ondernemingen hieraan niet meewerken. In tegendeel zij kennen zich zelf riante salarisverhogingen en bonussen toe. Dit geldt zowel voor semi-overheidsbedrijven als multinationals. Het gaat zelfs zover, dat werkgeversorganisaties hierover verontrust zijn. Men excuseert zich door te zeggen, dat de salarissen en andere gunstige regelingen in het buitenland nog beter zijn. Deze dooddoener geeft geen pas. Het is niet te verkopen,dat bestuurders zich salarisverhoging en bonussen toekennen en te gelijkertijd vele werknemers ontslaan.
Zelfverrijking is het credo wat thans opgeld doet en het wordt echt noodzakelijk, dat er iets aan gedaan wordt. Een regering, van welke signatuur dan ook dient eens in te grijpen en niet uitsluitend maatregelen nemen die slechts de onderkant van de maatschappij raken. Het ontkoppelen van lonen en uitkeringen is een dergelijk maatregel en treft weer de zwakkeren in de samenleving. Het wordt hoog tijd, dat er iets gedaan wordt aan het solidariteitsgevoel. Ook bestuurders van ondernemingen moeten hieraan meewerken en niet alleen denken aan de eigen portemonnee.
G.P. Beek
zaterdag, april 19, 2003
Tekort goedkope woningen
Vastgoedontwikkelaar Bouwfonds geeft aan dat er een schreeuwend tekort is aan goedkope woningen. De vraag hierna is gigantisch. Er zijn toetredingsproblemen aan de onderkant van de markt. Er is een grote schaarste aan betaalbare woningen. Volgens deze ontwikkelaar stagneert de woningproductie en is er de afgelopen jaren te veel aandacht besteed aan woningen in hogere prijsklassen. Ook het bouwfonds komt feitelijk op andere gronden tot de conclusie, dat het ontbreekt aan doorstroming. In 1995 lieten 45% van alle nieuwbouwkopers een huurwoning achter. Dit percentage is inmiddels gezakt naar 18%.
De huidige koopwoningmarkt is een kopers voor kopersmarkt. Deze groep bedraagt ongeveer 72%. Er zijn nauwelijks starters en een alleenverdiener met een modaal inkomen kan op dit moment geen woning kopen. Vooral dit laatste is schrijnend te noemen. De doorstroming van de huur- naar koopsector loopt terug. Vooral de gemeenten werken de bouw van woningen aan de onderkant van markt tegen. Zij houden geen rekening met de wensen van de consument. Daarbij is de grondprijs een belangrijk opstakel.
In sommige delen van ons land bestaat de huizenprijs voor 40% uit de waarde van de grond. Gemeenten hebben de grondprijs te veel als melkkoe gebruikt. Een verlaging van de grondprijs is dan ook dringend noodzakelijk. Het is te hopen dat een nieuw te vormen kabinet hiervoor ook oog heeft. Bouwfonds acht zich in staat beter en goedkoper te bouwen dan gemeenten.Dit moet te denken geven omdat het Bouwfonds van oorsprong opgericht is door de vereniging van Nederlandse gemeenten. Het zal goed zijn indien de gemeenten zich bouwkundig minder doen gelden en de regelgeving op dit gebied vereenvoudigt en de grondprijzen drastisch matigt.
Bouwfonds is niet de enige projectontwikkelaar, die hierover haar beklag doet.
G.P.Beek
Vastgoedontwikkelaar Bouwfonds geeft aan dat er een schreeuwend tekort is aan goedkope woningen. De vraag hierna is gigantisch. Er zijn toetredingsproblemen aan de onderkant van de markt. Er is een grote schaarste aan betaalbare woningen. Volgens deze ontwikkelaar stagneert de woningproductie en is er de afgelopen jaren te veel aandacht besteed aan woningen in hogere prijsklassen. Ook het bouwfonds komt feitelijk op andere gronden tot de conclusie, dat het ontbreekt aan doorstroming. In 1995 lieten 45% van alle nieuwbouwkopers een huurwoning achter. Dit percentage is inmiddels gezakt naar 18%.
De huidige koopwoningmarkt is een kopers voor kopersmarkt. Deze groep bedraagt ongeveer 72%. Er zijn nauwelijks starters en een alleenverdiener met een modaal inkomen kan op dit moment geen woning kopen. Vooral dit laatste is schrijnend te noemen. De doorstroming van de huur- naar koopsector loopt terug. Vooral de gemeenten werken de bouw van woningen aan de onderkant van markt tegen. Zij houden geen rekening met de wensen van de consument. Daarbij is de grondprijs een belangrijk opstakel.
In sommige delen van ons land bestaat de huizenprijs voor 40% uit de waarde van de grond. Gemeenten hebben de grondprijs te veel als melkkoe gebruikt. Een verlaging van de grondprijs is dan ook dringend noodzakelijk. Het is te hopen dat een nieuw te vormen kabinet hiervoor ook oog heeft. Bouwfonds acht zich in staat beter en goedkoper te bouwen dan gemeenten.Dit moet te denken geven omdat het Bouwfonds van oorsprong opgericht is door de vereniging van Nederlandse gemeenten. Het zal goed zijn indien de gemeenten zich bouwkundig minder doen gelden en de regelgeving op dit gebied vereenvoudigt en de grondprijzen drastisch matigt.
Bouwfonds is niet de enige projectontwikkelaar, die hierover haar beklag doet.
G.P.Beek