Groene stroom
Een deel van Nederland is door de voortdurende publiciteitscampagne overgestapt van grijze op groene stroom. Deze campagne kwam eerst goed op gang toen de regering destijds besloot om groene stroom te subsidiëren. De grote leveranciers kregen concurrenten en werden ineens geconfronteerd met lagere prijsaanbiedingen, waardoor o.a. bedrijven de mogelijkheid kregen te wisselen van stroomleverancier. De particulier heeft deze mogelijkheid nog niet.
De productie van groene stroom in Nederland is echter te weinig om bedrijven en huishoudens hierin te voorzien. Er wordt dus geïmporteerd en deze import bedraagt in het jaar 2001 ongeveer 35%. Dit in vergelijking met het jaar 2000 toen nog 6,5% uit het buitenland afkomstig was. Het betekent, dat veel Nederlands belastinggeld de grens overgaat omdat de fiscale regeling ook voor het buitenland geldt.
Daarbij dient nog te worden aangetekend, dat de meeste stroom vanuit het buitenland biomassa betreft. Biomassa wordt gestookt in kolencentrales. In Nederland zijn er geen kolencentrales meer, omdat men volledig op het schone aardgas overgegaan is. Dit alles geeft alleen maar te denken wanneer men spreekt over” schone stroom”.
Dit aspect en het belastinggeld wat over de grens verdwijnt moet wel inhouden, dat de regering besluit de subsidie te beperken tot het eigen land. Afgezien daarvan kan men zich afvragen of de regering stroom moet subsidiëren. De grijze stroomafnemer betaalt middels zijn belastinggeld mee aan het huishouden of een bedrijf van een ander. Saamhorigheid is beslist noodzakelijk, maar niet bij de afname van een product.
G.P.Beek
maandag, november 11, 2002
De negatieve gevolgen van de euro
Vele huishoudens dreigen in moeilijkheden te komen doordat zij nog steeds de waarde van de euro onderschatten. Het zijn vooral de gezinnen met een inkomen beneden modaal, die volop in de problemen raken. Zij moeten te veel het spaargeld aanspreken om het huishoudboekje kloppend te krijgen. Wanneer dit niet lukt moet er beroep gedaan worden op een financiële instelling. Zo’n 28.000 huishoudens hebben te veel onbetaalde rekeningen of een extra lening gesloten.
Er wordt nog te veel in guldens gerekend. Men gaat er nog steeds vanuit, dat de huidige prijzen laag zijn. Naderhand komt men er achter, dat alles veel duurder is dan het op het oog lijkt. Opletten is de boodschap, maar de zogenaamde kleine prijsjes zijn te aanlokkelijk gebleken. Door de euro zijn velen niet meer in staat behoorlijk te budgetteren en blijven er voortdurend moeilijkheden.
De nieuwe probleemgevallen vormen slechts een topje van de ijsberg De lagere inkomens komen steeds meer in de problemen omdat ook de vaste lasten en de prijzen steeds maar stijgen. De regering wenst matiging van de lonen, maar stelt daar niets tegenover. De lasten worden alleen maar verzwaard en hierdoor dreigt een totale ontsporing.
Het consumentvertrouwen is volkomen zoek en dit vertrouwen keert op korte termijn niet terug. Er zijn te veel onzekerheden.Daarbij moet gedacht worden aan de werkgelegenheid en de verstrekkende bezuinigingen.
De invoering van de euro heeft beslist niet gebracht wat de burger in het vooruitzicht gesteld was. Door de munt zouden de prijzen stabieler en het levensonderhoud op de duur goedkoper worden. Tot op heden is hiervan beslist geen sprake. Het laat zich aanzien, dat de neergang waarin de economie zich bevindt voorlopig zal voortduren. Europa en de rest van de wereld geven op dit gebied ook al geen florissant beeld. Nederland als exportnatie is hiervan sterk afhankelijk.
Vele huishoudens dreigen in moeilijkheden te komen doordat zij nog steeds de waarde van de euro onderschatten. Het zijn vooral de gezinnen met een inkomen beneden modaal, die volop in de problemen raken. Zij moeten te veel het spaargeld aanspreken om het huishoudboekje kloppend te krijgen. Wanneer dit niet lukt moet er beroep gedaan worden op een financiële instelling. Zo’n 28.000 huishoudens hebben te veel onbetaalde rekeningen of een extra lening gesloten.
Er wordt nog te veel in guldens gerekend. Men gaat er nog steeds vanuit, dat de huidige prijzen laag zijn. Naderhand komt men er achter, dat alles veel duurder is dan het op het oog lijkt. Opletten is de boodschap, maar de zogenaamde kleine prijsjes zijn te aanlokkelijk gebleken. Door de euro zijn velen niet meer in staat behoorlijk te budgetteren en blijven er voortdurend moeilijkheden.
De nieuwe probleemgevallen vormen slechts een topje van de ijsberg De lagere inkomens komen steeds meer in de problemen omdat ook de vaste lasten en de prijzen steeds maar stijgen. De regering wenst matiging van de lonen, maar stelt daar niets tegenover. De lasten worden alleen maar verzwaard en hierdoor dreigt een totale ontsporing.
Het consumentvertrouwen is volkomen zoek en dit vertrouwen keert op korte termijn niet terug. Er zijn te veel onzekerheden.Daarbij moet gedacht worden aan de werkgelegenheid en de verstrekkende bezuinigingen.
De invoering van de euro heeft beslist niet gebracht wat de burger in het vooruitzicht gesteld was. Door de munt zouden de prijzen stabieler en het levensonderhoud op de duur goedkoper worden. Tot op heden is hiervan beslist geen sprake. Het laat zich aanzien, dat de neergang waarin de economie zich bevindt voorlopig zal voortduren. Europa en de rest van de wereld geven op dit gebied ook al geen florissant beeld. Nederland als exportnatie is hiervan sterk afhankelijk.
donderdag, oktober 24, 2002
Wederom staat de hypotheekaftrek ter discussie
De Heer W.Bos van de PvdA stelt weer de hypotheekaftrek ter discussie. Hij lanceert nu het idee de beperking van de hypotheekrente in te voeren voor inkomens die vallen in het hoogste belastingtarief. Zijn voorstel is om dit tarief wat betreft de aftrek van hypotheekrente terug te brengen tot 42%. Het daaruit verkregen voordeel kan dan gebruikt worden voor de middeninkomens en starters.
De Vereniging Eigen Huis en de Vereniging van Makelaars hebben de gevolgen doorberekend. Zij komen tot de conclusie, dat het voorstel storend werkt op de huizenmarkt. De duurdere huizen zullen in waarde kelderen, terwijl de goedkopere in waarde zullen stijgen. Het geeft een dusdanig effect, dat dan iedereen zich stort op het goedkopere segment en er geen enkele doorstroming meer is van goedkoop naar duur.
Dit is beslist de aanzet tot een verkeerde woningverdeling. Er dienen woningen te komen voor zowel hogere als lagere inkomens. Indien de hypotheekaftrek op wat voor wijze dan ook beperkt wordt, heeft dit gelijk een grote terugslag. Het aantal woningzoekenden in Nederland is reeds veel te hoog en dit aantal moet in de toekomst drastisch omlaag.
Het zal de PvdA sieren indien zij eindelijk besluit de aftrek van hypotheekrente ongemoeid te laten. Natuurlijk kan deze partij aanvoeren, dat in Europees verband Nederland een uitzondering vormt, maar dit geldt ook voor het belastingstelsel in zijn totaliteit. Zodra alle fiscale wetten in Europees verband gelijk zijn, kan er wellicht gesproken worden over de hypotheekaftrek. Indien men nu alleen aan dit laatste morrelt, treft men hiermede zeer velen die graag een eigen woning wensen.
G.P.Beek
De Heer W.Bos van de PvdA stelt weer de hypotheekaftrek ter discussie. Hij lanceert nu het idee de beperking van de hypotheekrente in te voeren voor inkomens die vallen in het hoogste belastingtarief. Zijn voorstel is om dit tarief wat betreft de aftrek van hypotheekrente terug te brengen tot 42%. Het daaruit verkregen voordeel kan dan gebruikt worden voor de middeninkomens en starters.
De Vereniging Eigen Huis en de Vereniging van Makelaars hebben de gevolgen doorberekend. Zij komen tot de conclusie, dat het voorstel storend werkt op de huizenmarkt. De duurdere huizen zullen in waarde kelderen, terwijl de goedkopere in waarde zullen stijgen. Het geeft een dusdanig effect, dat dan iedereen zich stort op het goedkopere segment en er geen enkele doorstroming meer is van goedkoop naar duur.
Dit is beslist de aanzet tot een verkeerde woningverdeling. Er dienen woningen te komen voor zowel hogere als lagere inkomens. Indien de hypotheekaftrek op wat voor wijze dan ook beperkt wordt, heeft dit gelijk een grote terugslag. Het aantal woningzoekenden in Nederland is reeds veel te hoog en dit aantal moet in de toekomst drastisch omlaag.
Het zal de PvdA sieren indien zij eindelijk besluit de aftrek van hypotheekrente ongemoeid te laten. Natuurlijk kan deze partij aanvoeren, dat in Europees verband Nederland een uitzondering vormt, maar dit geldt ook voor het belastingstelsel in zijn totaliteit. Zodra alle fiscale wetten in Europees verband gelijk zijn, kan er wellicht gesproken worden over de hypotheekaftrek. Indien men nu alleen aan dit laatste morrelt, treft men hiermede zeer velen die graag een eigen woning wensen.
G.P.Beek
woensdag, oktober 23, 2002
De koopwoning slechts beperkt haalbaar
Steeds minder mensen kunnen zich een koopwoning permitteren. Vooral starters en alleenverdieners met een modaal inkomen kunnen zich nauwelijks op de huizenmarkt roeren. Een onderzoek van het NRC Handelsblad en het Centraal Planbureau heeft dit uitgewezen. Van de 6,7 miljoen gezinnen kon in het jaar 2000 slechts een derde de aankoop van een huis financieren.
In 1997 was de helft van alle huishoudens in staat dit te doen. De reden is, dat de koopkracht te veel achter bleef bij de prijsstijgingen. De koopsommen gingen in ongeveer 3 jaar met 53% omhoog, terwijl het modale inkomen slechts 10% hoger werd. De Nederlandse woning heeft inmiddels een gemiddelde prijs bereikt van 206.000 euro.
Voor starters en alleenverdieners is de markt dan ook uiterst moeilijk. Er bestaat voor hen geen keus. Zij moeten zich laten inschrijven voor een huurwoning met lange wachttijden of kunnen proberen een appartement te kopen. De eengezinswoning is voor die groepen een utopie geworden.
De overheid zal dan ook moeten ingrijpen. Er moet meer nieuwbouw komen en het aanbod aan huizen moet gevarieerder worden. Bij een ander soort bouw wordt de doorstroming bevorderd en krijgen meerdere mensen de kans een woning te kopen.
G.P.Beek
Steeds minder mensen kunnen zich een koopwoning permitteren. Vooral starters en alleenverdieners met een modaal inkomen kunnen zich nauwelijks op de huizenmarkt roeren. Een onderzoek van het NRC Handelsblad en het Centraal Planbureau heeft dit uitgewezen. Van de 6,7 miljoen gezinnen kon in het jaar 2000 slechts een derde de aankoop van een huis financieren.
In 1997 was de helft van alle huishoudens in staat dit te doen. De reden is, dat de koopkracht te veel achter bleef bij de prijsstijgingen. De koopsommen gingen in ongeveer 3 jaar met 53% omhoog, terwijl het modale inkomen slechts 10% hoger werd. De Nederlandse woning heeft inmiddels een gemiddelde prijs bereikt van 206.000 euro.
Voor starters en alleenverdieners is de markt dan ook uiterst moeilijk. Er bestaat voor hen geen keus. Zij moeten zich laten inschrijven voor een huurwoning met lange wachttijden of kunnen proberen een appartement te kopen. De eengezinswoning is voor die groepen een utopie geworden.
De overheid zal dan ook moeten ingrijpen. Er moet meer nieuwbouw komen en het aanbod aan huizen moet gevarieerder worden. Bij een ander soort bouw wordt de doorstroming bevorderd en krijgen meerdere mensen de kans een woning te kopen.
G.P.Beek
donderdag, oktober 17, 2002
De Nederlandse politiek
Het kabinet Balkenende is ten val gekomen. Een ieder die zich enigszins in politiek interesseert kon dit zien aankomen. Sommigen gaven het kabinet een jaar en anderen voorspelden een periode tot rond de Kerstdagen. Het is echter veel sneller gegaan. Het kabinet overleefde een periode van 87 dagen en vestigde een record. Het was het kortst zittende kabinet sedert de 2e wereldoorlog.
Dit kabinet had reeds een verkeerde insteek. CDA en de RPF waren de winnaars van de verkiezingen. Zij waren niet in staat om alleen te regeren en om toch een kabinet tot stand te brengen werd de VVD de partner. Deze partij was bij de laatste verkiezingen afgestraft in verband met de deelname aan paars 2. Er was dan ook sprake van een zekere tegenzin bij die partij om weer in regering deel te nemen.
De leider van de VVD wist bij de coalitieonderhandelingen zeer veel te bereiken en dit was de bonus om toch van start te gaan. De verliezer werd bij wijze van spreken winnaar. Dit laatste geeft al een verkeerd beeld. De RPF toonde intern vele scheuren en was niet bij machte de eenheid te bewaren. De onvolwassenheid in het politieke spel droop er vanaf. Dit gaf CDA en VVD, die volgens de peilingen op winstkoers lagen, een reden om de RPF te lozen. Het vertrouwen werd opgezegd en de kabinetscrises was een feit.
De coalitie had vele pijlen op haar boog, maar is aan regeren niet eens toegekomen. De vereiste vernieuwing is niet gekomen en bij de” puinhopen” van het vorige kabinet zijn de scherven van deze coalitie gekomen. Vooral omdat Europa voor een grote uitbreiding staat, komt de val het kabinet op wel zeer ongunstig tijdstip. De gevolgen zijn voor ons land niet te overzien en het kan een kostbare aangelegenheid worden. Het is wel te hopen, dat de kiezer zijn lesje geleerd heeft en een experiment als het onderhavige niet meer accepteert.
GP.Beek
Het kabinet Balkenende is ten val gekomen. Een ieder die zich enigszins in politiek interesseert kon dit zien aankomen. Sommigen gaven het kabinet een jaar en anderen voorspelden een periode tot rond de Kerstdagen. Het is echter veel sneller gegaan. Het kabinet overleefde een periode van 87 dagen en vestigde een record. Het was het kortst zittende kabinet sedert de 2e wereldoorlog.
Dit kabinet had reeds een verkeerde insteek. CDA en de RPF waren de winnaars van de verkiezingen. Zij waren niet in staat om alleen te regeren en om toch een kabinet tot stand te brengen werd de VVD de partner. Deze partij was bij de laatste verkiezingen afgestraft in verband met de deelname aan paars 2. Er was dan ook sprake van een zekere tegenzin bij die partij om weer in regering deel te nemen.
De leider van de VVD wist bij de coalitieonderhandelingen zeer veel te bereiken en dit was de bonus om toch van start te gaan. De verliezer werd bij wijze van spreken winnaar. Dit laatste geeft al een verkeerd beeld. De RPF toonde intern vele scheuren en was niet bij machte de eenheid te bewaren. De onvolwassenheid in het politieke spel droop er vanaf. Dit gaf CDA en VVD, die volgens de peilingen op winstkoers lagen, een reden om de RPF te lozen. Het vertrouwen werd opgezegd en de kabinetscrises was een feit.
De coalitie had vele pijlen op haar boog, maar is aan regeren niet eens toegekomen. De vereiste vernieuwing is niet gekomen en bij de” puinhopen” van het vorige kabinet zijn de scherven van deze coalitie gekomen. Vooral omdat Europa voor een grote uitbreiding staat, komt de val het kabinet op wel zeer ongunstig tijdstip. De gevolgen zijn voor ons land niet te overzien en het kan een kostbare aangelegenheid worden. Het is wel te hopen, dat de kiezer zijn lesje geleerd heeft en een experiment als het onderhavige niet meer accepteert.
GP.Beek
vrijdag, oktober 11, 2002
Grondbank
Het instellen van een grondbank is volgens de Vereniging Eigen Huis een noodzaak. De nieuwbouw is te veel gebonden aan de projectontwikkelaars en de gemeenten. Deze misbruiken hun positie: het mondt hierin uit, dat huiseigenaren minstens 15% te veel betalen. Er is grof geld verdiend aan de schaarste in de nieuwbouw.
De gemeenten besteden de winsten uit grondverkoop aan allerlei zaken die niets te maken hebben met de wijk waarin de huizen gebouwd zijn. De koper wordt hiervan wel de dupe en verkrijgt naar de prijskwaliteit verhouding beslist te weinig. De huizenprijzen en de grondkosten zijn in de afgelopen 10 jaar verdubbeld, terwijl de werkelijke bouwkosten stegen met 50%.
De in te stellen grondbank zou volgens de Vereniging een voorkeursrecht moeten verkrijgen voor de aankoop van grote toekomstige bouwprojecten. De projectontwikkelaars kunnen dan inschrijven voor welk project zij in aanmerking willen komen. Daarbij dient te worden aangegeven wat en tegen welk bedrag het gerealiseerd kan worden. Consumenten, geholpen door deskundigen en de gemeente bepalen uiteindelijk wie binnen het prijskader, de beste kwaliteit biedt. Vooral aan kwaliteit is er nu een groot gebrek.
Momenteel stagneert vooral de bouw in het hogere middensegment. Er is vaak nog wel geld voor een woning, alleen de huidige kwaliteitsprijsverhouding is volledig zoek. Hierdoor besluiten velen hun huidige woning niet te verlaten. Hetgeen weer inhoudt, dat de hoog noodzakelijke doorstroming niet tot stand komt. Vooral starters zijn hiervan de dupe en dit klemt des temeer omdat de gemiddelde huizenprijs inmiddels gestegen is naar 200.000 euro.
De Wet Bevordering Eigenwoningbezit voor lagere inkomen kan al helemaal vergeten worden, omdat deze wet uitgaat van een bedrag groot 123.000 euro. Dit geeft alleen maar aan hoe slecht het op het gebied van de woningbouw is. Het is te hopen, dat de regering nota neemt van de wensen van de Vereniging van Huiseigenaren en er haast meemaakt om tot het vestigen van een grondbank in welke vorm dan ook te komen. Het is dringend noodzakelijk, dat er een algehele verandering plaatsvindt bij de woningbouw.
G.P.Beek
Het instellen van een grondbank is volgens de Vereniging Eigen Huis een noodzaak. De nieuwbouw is te veel gebonden aan de projectontwikkelaars en de gemeenten. Deze misbruiken hun positie: het mondt hierin uit, dat huiseigenaren minstens 15% te veel betalen. Er is grof geld verdiend aan de schaarste in de nieuwbouw.
De gemeenten besteden de winsten uit grondverkoop aan allerlei zaken die niets te maken hebben met de wijk waarin de huizen gebouwd zijn. De koper wordt hiervan wel de dupe en verkrijgt naar de prijskwaliteit verhouding beslist te weinig. De huizenprijzen en de grondkosten zijn in de afgelopen 10 jaar verdubbeld, terwijl de werkelijke bouwkosten stegen met 50%.
De in te stellen grondbank zou volgens de Vereniging een voorkeursrecht moeten verkrijgen voor de aankoop van grote toekomstige bouwprojecten. De projectontwikkelaars kunnen dan inschrijven voor welk project zij in aanmerking willen komen. Daarbij dient te worden aangegeven wat en tegen welk bedrag het gerealiseerd kan worden. Consumenten, geholpen door deskundigen en de gemeente bepalen uiteindelijk wie binnen het prijskader, de beste kwaliteit biedt. Vooral aan kwaliteit is er nu een groot gebrek.
Momenteel stagneert vooral de bouw in het hogere middensegment. Er is vaak nog wel geld voor een woning, alleen de huidige kwaliteitsprijsverhouding is volledig zoek. Hierdoor besluiten velen hun huidige woning niet te verlaten. Hetgeen weer inhoudt, dat de hoog noodzakelijke doorstroming niet tot stand komt. Vooral starters zijn hiervan de dupe en dit klemt des temeer omdat de gemiddelde huizenprijs inmiddels gestegen is naar 200.000 euro.
De Wet Bevordering Eigenwoningbezit voor lagere inkomen kan al helemaal vergeten worden, omdat deze wet uitgaat van een bedrag groot 123.000 euro. Dit geeft alleen maar aan hoe slecht het op het gebied van de woningbouw is. Het is te hopen, dat de regering nota neemt van de wensen van de Vereniging van Huiseigenaren en er haast meemaakt om tot het vestigen van een grondbank in welke vorm dan ook te komen. Het is dringend noodzakelijk, dat er een algehele verandering plaatsvindt bij de woningbouw.
G.P.Beek
zaterdag, oktober 05, 2002
Seniorenwoningen
Het aantal senioren in ons land groeit nog steeds. Helaas is er geen rekening gehouden met de huizenbouw voor deze groep. Er is een groot te kort aan seniorenwoningen. Hierdoor is er ook geen doorstroming op de huizenmarkt. Senioren zijn min of meer verplicht in hun huidige woning te blijven, hoewel dit veel op bezwaren stuit.
Het tekort aan seniorenhuizen stijgt nog steeds. Vier jaar geleden was dit 71 % en thans is het opgelopen naar 86%. Dit is een groot probleem voor onze samenleving. Immers de groep ouderen wordt steeds groter. Er is een groot gebrek aan appartementen met een lift en aan woningen in de buurt van winkels en of andere voorzieningen. Volgens het ministerie van VROM zijn er in Nederland in totaal 140.000 ouderenwoningen te weinig.
De ouderenbonden hebben een woningonderzoek gedaan, waaruit dit onder meer blijkt. De gemeenten hebben te weinig oog voor de vergrijzing. De bekendheid met de problematiek is bij gemeentebestuurders zeer slecht. Velen weten niet eens hoeveel seniorenwoningen in hun gemeenten zijn. Dit geeft alleen maar aan, dat men te weinig oog heeft voor de samenleving. Er dient op dit punt heel veel te veranderen.
De huidige woningnood moet ook verweten worden aan de gemeentebestuurders, die in feite te weinig geluisterd hebben naar de noden van de burgers. Het is te hopen, dat er nu zo spoedig een algehele ommekeer plaatsvindt in regelgeving en dergelijke. Met een beetje goede wil en een bredere kijk op de knelpunten, moet het mogelijk zijn veranderingen aan te brengen. Dit behoeft niet altijd een kwestie van geld te zijn.
G.P.Beek
Het aantal senioren in ons land groeit nog steeds. Helaas is er geen rekening gehouden met de huizenbouw voor deze groep. Er is een groot te kort aan seniorenwoningen. Hierdoor is er ook geen doorstroming op de huizenmarkt. Senioren zijn min of meer verplicht in hun huidige woning te blijven, hoewel dit veel op bezwaren stuit.
Het tekort aan seniorenhuizen stijgt nog steeds. Vier jaar geleden was dit 71 % en thans is het opgelopen naar 86%. Dit is een groot probleem voor onze samenleving. Immers de groep ouderen wordt steeds groter. Er is een groot gebrek aan appartementen met een lift en aan woningen in de buurt van winkels en of andere voorzieningen. Volgens het ministerie van VROM zijn er in Nederland in totaal 140.000 ouderenwoningen te weinig.
De ouderenbonden hebben een woningonderzoek gedaan, waaruit dit onder meer blijkt. De gemeenten hebben te weinig oog voor de vergrijzing. De bekendheid met de problematiek is bij gemeentebestuurders zeer slecht. Velen weten niet eens hoeveel seniorenwoningen in hun gemeenten zijn. Dit geeft alleen maar aan, dat men te weinig oog heeft voor de samenleving. Er dient op dit punt heel veel te veranderen.
De huidige woningnood moet ook verweten worden aan de gemeentebestuurders, die in feite te weinig geluisterd hebben naar de noden van de burgers. Het is te hopen, dat er nu zo spoedig een algehele ommekeer plaatsvindt in regelgeving en dergelijke. Met een beetje goede wil en een bredere kijk op de knelpunten, moet het mogelijk zijn veranderingen aan te brengen. Dit behoeft niet altijd een kwestie van geld te zijn.
G.P.Beek
donderdag, oktober 03, 2002
Amerika en Irak
Het is altijd vervelend als een land geregeerd wordt door een dictator. Normaal is het indien er een democratisch gekozen regime is en de bevolking op die wijze inspraak heeft. In Irak is dit niet het geval. De president maakt uit, wat er gebeurt. Deze dwarsligger ligt overhoop met de Verenigde Staten van Amerika.
De gekozen president van dit land De Heer Bush Jr. heeft echter een oude rekening te vereffenen. Zijn vader was destijds ook president en verzeilde in de golfoorlog. Deze oorlog had Irak doelbewust uitgelokt door het buurland Koeweit aan te vallen, waarop de V.S. na een resolutie van de Verenigde Naties het buurland te hulp kwam en de troepen van Irak verdreef.
De troepen van de V.S. en de toenmalige bondgenoten stonden reeds voor hoofdstad van Irak, toen er een bestand tot stand kwam en Irak wapeninspecties en andere verplichtingen moest toestaan. De president van Irak bleef echter staatshoofd. Het regime bleef dus onaangetast en de verplichtingen werden slecht nagekomen. Dit laatste heeft Bush Sr.zichzelf altijd verweten. Vandaar de oude rekening.
Het is echter geen reden om een oorlog tegen Irak te beginnen. Er wordt uitdrukkelijk gezegd: Irak heeft de beschikking over biologische wapens en een kernwapen kan spoedig gemaakt worden. Dit is evenwel niet bewezen en de Verenigde Naties onderhandelen over nieuwe wapeninspecties. Wanneer deze niet toegelaten of tegengewerkt worden, eerst dan heeft de Verenigde Naties het recht stappen te ondernemen. Wat deze stappen zijn daar over moet de VN beslissen en niet Amerika.
G.P. Beek
Het is altijd vervelend als een land geregeerd wordt door een dictator. Normaal is het indien er een democratisch gekozen regime is en de bevolking op die wijze inspraak heeft. In Irak is dit niet het geval. De president maakt uit, wat er gebeurt. Deze dwarsligger ligt overhoop met de Verenigde Staten van Amerika.
De gekozen president van dit land De Heer Bush Jr. heeft echter een oude rekening te vereffenen. Zijn vader was destijds ook president en verzeilde in de golfoorlog. Deze oorlog had Irak doelbewust uitgelokt door het buurland Koeweit aan te vallen, waarop de V.S. na een resolutie van de Verenigde Naties het buurland te hulp kwam en de troepen van Irak verdreef.
De troepen van de V.S. en de toenmalige bondgenoten stonden reeds voor hoofdstad van Irak, toen er een bestand tot stand kwam en Irak wapeninspecties en andere verplichtingen moest toestaan. De president van Irak bleef echter staatshoofd. Het regime bleef dus onaangetast en de verplichtingen werden slecht nagekomen. Dit laatste heeft Bush Sr.zichzelf altijd verweten. Vandaar de oude rekening.
Het is echter geen reden om een oorlog tegen Irak te beginnen. Er wordt uitdrukkelijk gezegd: Irak heeft de beschikking over biologische wapens en een kernwapen kan spoedig gemaakt worden. Dit is evenwel niet bewezen en de Verenigde Naties onderhandelen over nieuwe wapeninspecties. Wanneer deze niet toegelaten of tegengewerkt worden, eerst dan heeft de Verenigde Naties het recht stappen te ondernemen. Wat deze stappen zijn daar over moet de VN beslissen en niet Amerika.
G.P. Beek
donderdag, september 26, 2002
De gemeentelijke lasten
Veel gemeenten verhogen de diverse gemeentelijke belastingen. In het oogspringend is de verhoging van de onroerende zaakbelasting. Gemeenten kampen met begrotingstekorten en trachten het getij te keren door o.a. de OZB drastisch te verhogen. Dit is nog steeds mogelijk omdat de belasting eerst in 2005 voor particulieren afgeschaft wordt. Aan de hand van de inkomsten van een gemeente wordt in dat jaar de rijksbijdrage vastgesteld.
Het is dan ook belangrijk de inkomsten in de jaren daarvoor op te voeren. Er wordt dus misbruikt gemaakt van de onroerende zaakbelasting. Deze gang van zaken wordt in de hand gewerkt door de rijksoverheid, immers deze bezuinigt op de uitkeringen uit het gemeentefonds. De gemeenten worden dus genoodzaakt de burgers zwaarder te belasten.
Dit is reeds treurig omdat de burger meer betaalt, maar de voorzieningen minder worden. Alleen het spel om de onroerende zaakbelasting buiten proporties op te voeren, in verband met een eventuele rijksbijdrage in 2005, mag beslist niet getolereerd worden. De partij die voor afschaffing is en waarvan het afkomstig is, heeft reeds gevraagd in dat soort gevallen geen extra vergoeding toe te kennen.
Op zich is dit juist, maar de rijksoverheid heeft de plicht de gemeenten die exorbitant verhogen hierop te wijzen en maatregelen te nemen in het belang van de burgers. Deze gemeenten zouden onder een bepaald toezicht gesteld moeten worden. Alleen het wordt nogmaals gememoreerd de hoofdschuldige is het huidige kabinet. Men loopt veel te hard van stapel en de burgers zijn hiervan de dupe. Dit beleid is niet de gewenste verandering waarvoor men destijds gekozen heeft.
G.P.Beek
Veel gemeenten verhogen de diverse gemeentelijke belastingen. In het oogspringend is de verhoging van de onroerende zaakbelasting. Gemeenten kampen met begrotingstekorten en trachten het getij te keren door o.a. de OZB drastisch te verhogen. Dit is nog steeds mogelijk omdat de belasting eerst in 2005 voor particulieren afgeschaft wordt. Aan de hand van de inkomsten van een gemeente wordt in dat jaar de rijksbijdrage vastgesteld.
Het is dan ook belangrijk de inkomsten in de jaren daarvoor op te voeren. Er wordt dus misbruikt gemaakt van de onroerende zaakbelasting. Deze gang van zaken wordt in de hand gewerkt door de rijksoverheid, immers deze bezuinigt op de uitkeringen uit het gemeentefonds. De gemeenten worden dus genoodzaakt de burgers zwaarder te belasten.
Dit is reeds treurig omdat de burger meer betaalt, maar de voorzieningen minder worden. Alleen het spel om de onroerende zaakbelasting buiten proporties op te voeren, in verband met een eventuele rijksbijdrage in 2005, mag beslist niet getolereerd worden. De partij die voor afschaffing is en waarvan het afkomstig is, heeft reeds gevraagd in dat soort gevallen geen extra vergoeding toe te kennen.
Op zich is dit juist, maar de rijksoverheid heeft de plicht de gemeenten die exorbitant verhogen hierop te wijzen en maatregelen te nemen in het belang van de burgers. Deze gemeenten zouden onder een bepaald toezicht gesteld moeten worden. Alleen het wordt nogmaals gememoreerd de hoofdschuldige is het huidige kabinet. Men loopt veel te hard van stapel en de burgers zijn hiervan de dupe. Dit beleid is niet de gewenste verandering waarvoor men destijds gekozen heeft.
G.P.Beek
maandag, september 23, 2002
Kinderopvang
De Nederlandse economie is steeds meer ingesteld op tweeverdieners. Zowel de man als de vrouw werken en indien er kinderen zijn dan moet de opvang geregeld worden. Indien de kinderen naar school gaan, is er vaak de mogelijkheid dat die aldaar tussentijds overblijven en de maaltijd gebruiken. Men is van plan hiervan tegen betaling een warme maaltijd te maken. Door deze verstrekking worden de ouders zeker ontlast.
Voor de jonge niet leerplichtige kinderen is het noodzakelijk, dat er voldoende kindercrèches komen. Een minister uit het nieuwe kabinet had het lumineuze idee om deze crèches onder te brengen bij verzorgingshuizen. De ouderen in deze tehuizen zouden dan de kleintjes de normen en waarden kunnen bijbrengen. Op zich is het niet slecht, dat ouderen met jonge kinderen in contact blijven. Het moet echter geen verplichting worden.
Meestal zijn de ouderen in verzorgingshuizen zelf al niet goed ter been en zijn zij veelal niet in staat de aandacht te geven die deze kinderen nodig hebben. Een crèche leiden vergt meer andere capaciteiten dan voorlezen en dergelijke. De aanzet om tot meer opvangcentra te komen is zeker niet ten onrechte. Er is namelijk een te kort.
Alleen is de vraag gerechtvaardigd of ouders in de huidige tijd niet te kort schieten en te gemakkelijk hun verantwoording bij anderen leggen. Te vaak is werk en inkomen de hoofdzaak en het andere slechts bijzaak. De opvoeding van kinderen is in de eerste plaats een taak voor ouders en daarna kan men indien noodzakelijk een beroep doen op anderen. Zo is het ook met kinderopvang.
De Nederlandse economie is steeds meer ingesteld op tweeverdieners. Zowel de man als de vrouw werken en indien er kinderen zijn dan moet de opvang geregeld worden. Indien de kinderen naar school gaan, is er vaak de mogelijkheid dat die aldaar tussentijds overblijven en de maaltijd gebruiken. Men is van plan hiervan tegen betaling een warme maaltijd te maken. Door deze verstrekking worden de ouders zeker ontlast.
Voor de jonge niet leerplichtige kinderen is het noodzakelijk, dat er voldoende kindercrèches komen. Een minister uit het nieuwe kabinet had het lumineuze idee om deze crèches onder te brengen bij verzorgingshuizen. De ouderen in deze tehuizen zouden dan de kleintjes de normen en waarden kunnen bijbrengen. Op zich is het niet slecht, dat ouderen met jonge kinderen in contact blijven. Het moet echter geen verplichting worden.
Meestal zijn de ouderen in verzorgingshuizen zelf al niet goed ter been en zijn zij veelal niet in staat de aandacht te geven die deze kinderen nodig hebben. Een crèche leiden vergt meer andere capaciteiten dan voorlezen en dergelijke. De aanzet om tot meer opvangcentra te komen is zeker niet ten onrechte. Er is namelijk een te kort.
Alleen is de vraag gerechtvaardigd of ouders in de huidige tijd niet te kort schieten en te gemakkelijk hun verantwoording bij anderen leggen. Te vaak is werk en inkomen de hoofdzaak en het andere slechts bijzaak. De opvoeding van kinderen is in de eerste plaats een taak voor ouders en daarna kan men indien noodzakelijk een beroep doen op anderen. Zo is het ook met kinderopvang.
zaterdag, september 21, 2002
Het sociale gezicht
De huidige regering toont haar gezicht. Helaas is dit niet sociaal te noemen. Er moet bezuinigd worden met alle gevolgen van dien. Alleen wanneer dit gebeurt, is het wel noodzakelijk te kijken wat het voor de burger betekent. Iemand die boven modaal verdient kan een stootje velen, maar er zijn er te veel die van een minimum of minder moeten rondkomen. Juist die groepen worden zwaar getroffen. Zij moeten verhoudingsgewijs veel meer inleveren dan de rest. Dit is niet sociaal, omdat er altijd vanuit gegaan werd dat de sterkste schouders de zwaarste lasten zouden dragen.
Het was al in de voorbije jaren niet meer van toepassing, maar dit kabinet maakt het wel erg bond. De zwakste groepen worden nu in ernstige mate gedupeerd. Men is er vanuit gegaan indien we vooral aan de onderkant snijden dan hebben we het beste resultaat. Vooral de uitkeringsgerechtigden worden zwaar gepakt. Voor AOW’ers wordt weliswaar de ouderdomsaftrek verhoogd, maar niettemin is er toch sprake van een achteruitgang.
Bijstandsgerechtigden, WAO’ers en werkelozen gaan er zondermeer fors op achteruit. Ter zake van de werkelozen wordt ook nog eens de termijn van uitkering van 2 jaar naar 1 jaar verkort. Het kabinet ziet de bui al hangen. Door de verslechterde economie wordt het aantal werkelozen steeds hoger. Er is minder werk te verdelen. Deze vooruitzichten staan volledig haaks op de algemene gedachtegang en zeker die van politici, dat iedereen aan het werk moet.
De wereldeconomie is langzamerhand in een recessie aangeland en dit dient men zeker onder ogen te zien. De vorige crisis heeft geleerd, dat het langdurig kan zijn en het kabinet moet dan ook stappen ondernemen om de economie te bevorderen en niet alleen angstwekkend naar een eventueel begrotingstekort kijken. De huidige maatregelen zullen er aan medewerken, dat de economie nog meer zal stagneren en er tijdens deze regeerperiode nog meer bezuinigd moet worden.
G.P.Beek
De huidige regering toont haar gezicht. Helaas is dit niet sociaal te noemen. Er moet bezuinigd worden met alle gevolgen van dien. Alleen wanneer dit gebeurt, is het wel noodzakelijk te kijken wat het voor de burger betekent. Iemand die boven modaal verdient kan een stootje velen, maar er zijn er te veel die van een minimum of minder moeten rondkomen. Juist die groepen worden zwaar getroffen. Zij moeten verhoudingsgewijs veel meer inleveren dan de rest. Dit is niet sociaal, omdat er altijd vanuit gegaan werd dat de sterkste schouders de zwaarste lasten zouden dragen.
Het was al in de voorbije jaren niet meer van toepassing, maar dit kabinet maakt het wel erg bond. De zwakste groepen worden nu in ernstige mate gedupeerd. Men is er vanuit gegaan indien we vooral aan de onderkant snijden dan hebben we het beste resultaat. Vooral de uitkeringsgerechtigden worden zwaar gepakt. Voor AOW’ers wordt weliswaar de ouderdomsaftrek verhoogd, maar niettemin is er toch sprake van een achteruitgang.
Bijstandsgerechtigden, WAO’ers en werkelozen gaan er zondermeer fors op achteruit. Ter zake van de werkelozen wordt ook nog eens de termijn van uitkering van 2 jaar naar 1 jaar verkort. Het kabinet ziet de bui al hangen. Door de verslechterde economie wordt het aantal werkelozen steeds hoger. Er is minder werk te verdelen. Deze vooruitzichten staan volledig haaks op de algemene gedachtegang en zeker die van politici, dat iedereen aan het werk moet.
De wereldeconomie is langzamerhand in een recessie aangeland en dit dient men zeker onder ogen te zien. De vorige crisis heeft geleerd, dat het langdurig kan zijn en het kabinet moet dan ook stappen ondernemen om de economie te bevorderen en niet alleen angstwekkend naar een eventueel begrotingstekort kijken. De huidige maatregelen zullen er aan medewerken, dat de economie nog meer zal stagneren en er tijdens deze regeerperiode nog meer bezuinigd moet worden.
G.P.Beek
zaterdag, september 14, 2002
Rust weergekeerd op de woningmarkt
De woningmarkt stabiliseert zich. De prijzen van bestaande huizen stijgen minder en de gemiddelde woning staat langer te koop. De kopers hebben weer de mogelijkheid om uit verschillende woningen te kiezen. Er is nog steeds belangstelling voor kwalitatief hoogwaardige koopwoningen. De koper wil graag luxe, ruimte en privacy. Er is in deze categorie woningen weinig aanbod. Hierdoor is er te weinig doorstroming. Men blijft dan maar liever in de woning, die gezien het inkomen goedkoop is.
De huidige nieuwbouw houdt weinig rekening met de hogere wooneisen. Daardoor is er veel vraag naar de woningen uit de jaren dertig. Er zijn er echter te weinig om in de behoefte te voorzien. De nieuwbouw stagneert en dit jaar blijft men steken op 50.000 woningen. Het is geen vrolijk beeld met het oog op de toekomst, mede gezien de bevolkingsaanwas.
De hypotheekrente gaat weliswaar omlaag, maar dit is geen reden tot al te grote kooplust. Het economische klimaat is hieraan schuldig en vandaar een afwachtende houding. Dit wordt nog versterkt doordat de vooruitzichten ongunstig zijn. Er is een oplopende werkeloosheid en daarbij komt de regering met een pakket aan bezuinigingsmaatregelen.
Ook de hoeveelheid regelgeving op het gebied van de woningbouw is een belemmering. Een wijziging van dit beleid is strikt noodzakelijk om de sector weer een stimulans te geven. Wanneer dit heeft plaatsgevonden kunnen wellicht de diverse groepen woningzoekenden tevreden gesteld worden. Het kan een eerste aanzet zijn tot opheffing van de woningnood.
G.P.Beek
De woningmarkt stabiliseert zich. De prijzen van bestaande huizen stijgen minder en de gemiddelde woning staat langer te koop. De kopers hebben weer de mogelijkheid om uit verschillende woningen te kiezen. Er is nog steeds belangstelling voor kwalitatief hoogwaardige koopwoningen. De koper wil graag luxe, ruimte en privacy. Er is in deze categorie woningen weinig aanbod. Hierdoor is er te weinig doorstroming. Men blijft dan maar liever in de woning, die gezien het inkomen goedkoop is.
De huidige nieuwbouw houdt weinig rekening met de hogere wooneisen. Daardoor is er veel vraag naar de woningen uit de jaren dertig. Er zijn er echter te weinig om in de behoefte te voorzien. De nieuwbouw stagneert en dit jaar blijft men steken op 50.000 woningen. Het is geen vrolijk beeld met het oog op de toekomst, mede gezien de bevolkingsaanwas.
De hypotheekrente gaat weliswaar omlaag, maar dit is geen reden tot al te grote kooplust. Het economische klimaat is hieraan schuldig en vandaar een afwachtende houding. Dit wordt nog versterkt doordat de vooruitzichten ongunstig zijn. Er is een oplopende werkeloosheid en daarbij komt de regering met een pakket aan bezuinigingsmaatregelen.
Ook de hoeveelheid regelgeving op het gebied van de woningbouw is een belemmering. Een wijziging van dit beleid is strikt noodzakelijk om de sector weer een stimulans te geven. Wanneer dit heeft plaatsgevonden kunnen wellicht de diverse groepen woningzoekenden tevreden gesteld worden. Het kan een eerste aanzet zijn tot opheffing van de woningnood.
G.P.Beek
vrijdag, september 13, 2002
De euro en de misleiding
Bewindslieden en bankdirecteuren hebben destijds getracht sprookjes te vertellen. De invoering van de euro had geen prijsopdrijvend effect. Niets van dit alles de handel berekende de gemaakte kosten door. Verhoogde dit met inflatiekosten en ronde alles nog eens naar boven af. Men heeft misbruik gemaakt van de omstandigheden. Een regering, die alles toeliet en de burger, die moest wennen aan de nieuwe munteenheid.
In eerste instantie gaven de Nederlandse en de Europese Bankpresident aan, dat er geen althans weinig prijsstijgingen waren. De burger wist toen al beter. De President van de Nederlandse Bank gaf als eerste toe, dat hij zich vergist had. Er was wel degelijk sprake van prijsopdrijving. Het heeft meer dan 9 maanden geduurd, dat de minister van Financiën ook tot deze conclusie komt.
De burger is door iedereen in de maling genomen en men weet nu definitief dat er te veel betaald wordt. Men pakt de schuldigen evenwel niet aan en evenmin komt er een compensatie.De bevolking krijgt steeds meer een afkeer van deze “vreemde” munt. Het vertrouwen zakt zienderogen. Dit geldt niet voor Nederland in het bijzonder, maar ook voor de andere lidstaten. Men wil weer terug naar de eigen vertrouwde munt. Helaas, dat gebeurt niet omdat de burger hierover totaal niets te zeggen heeft.
Deze munt is ons opgedrongen en wij hebben het maar te accepteren. Afgezien daarvan zou het bepaald niet slim zijn om de zaken weer terug te draaien. Dit geeft weer een prijsverhogend effect. Er worden dan weer kosten gemaakt, die opnieuw verhaald worden op de gewone burger. De minister van Financiën erkent het mistasten, maar wenst geen compensatie te geven in de vorm van lastenverlichting. Wederom heeft een ieder behoorlijk ingeleverd en met de huidige tekorten op de begroting wordt dit nog meer.
G.P.Beek
Bewindslieden en bankdirecteuren hebben destijds getracht sprookjes te vertellen. De invoering van de euro had geen prijsopdrijvend effect. Niets van dit alles de handel berekende de gemaakte kosten door. Verhoogde dit met inflatiekosten en ronde alles nog eens naar boven af. Men heeft misbruik gemaakt van de omstandigheden. Een regering, die alles toeliet en de burger, die moest wennen aan de nieuwe munteenheid.
In eerste instantie gaven de Nederlandse en de Europese Bankpresident aan, dat er geen althans weinig prijsstijgingen waren. De burger wist toen al beter. De President van de Nederlandse Bank gaf als eerste toe, dat hij zich vergist had. Er was wel degelijk sprake van prijsopdrijving. Het heeft meer dan 9 maanden geduurd, dat de minister van Financiën ook tot deze conclusie komt.
De burger is door iedereen in de maling genomen en men weet nu definitief dat er te veel betaald wordt. Men pakt de schuldigen evenwel niet aan en evenmin komt er een compensatie.De bevolking krijgt steeds meer een afkeer van deze “vreemde” munt. Het vertrouwen zakt zienderogen. Dit geldt niet voor Nederland in het bijzonder, maar ook voor de andere lidstaten. Men wil weer terug naar de eigen vertrouwde munt. Helaas, dat gebeurt niet omdat de burger hierover totaal niets te zeggen heeft.
Deze munt is ons opgedrongen en wij hebben het maar te accepteren. Afgezien daarvan zou het bepaald niet slim zijn om de zaken weer terug te draaien. Dit geeft weer een prijsverhogend effect. Er worden dan weer kosten gemaakt, die opnieuw verhaald worden op de gewone burger. De minister van Financiën erkent het mistasten, maar wenst geen compensatie te geven in de vorm van lastenverlichting. Wederom heeft een ieder behoorlijk ingeleverd en met de huidige tekorten op de begroting wordt dit nog meer.
G.P.Beek
woensdag, september 11, 2002
De Gezondheidszorg
De minister van volksgezondheid heeft de ziekenhuizen toestemming verleend om alle patiënten die dat nodig hebben te behandelen. De instellingen zouden niet meer gebonden zijn aan allerlei financiële grenzen. Dit laatste is zo snel mogelijk weer ingetrokken. De minister werd direct op zijn vingers getikt door de minister van Financiën. Er wordt geen extra geld aan de zorg ter beschikking gesteld.
De zorg moet het doen met geld, dat hiervoor door het kabinet in het regeerakkoord gereserveerd is. Bij overschrijding hiervan moeten de middelen maar elders vandaan komen. Het houdt in, dat een verhoging van de premies of eigen bijdragen in het verschiet liggen. Tevens kan het verzekeringspakket verminderd worden. Dit zijn allemaal negatieve gevolgen die ons te wachten staan.
Vooral de groepen die het nu reeds moeilijk hebben, worden in de toekomst nog meer belast. Hun gezondheid wordt een uiterst kostbare aangelegenheid. De gezondheidszorg is op een gegeven ogenblik alleen maar te betalen door de burger, die voldoende in de slappe was zit. Alleen voor hem was deze ombuiging van het beleid niet nodig omdat hij altijd bij een privé-kliniek of in het buitenland terechtkon.
Het is te hopen, dat het afschaffen van bepaalde eisen, leidt tot minder bureaucratie en geldverspilling in de zorginstellingen. Indien de efficiency verbeterd wordt, moet het mogelijk zijn de wachtlijsten weg te werken en dan is er tenminste iets bereikt.
G.P. Beek
De minister van volksgezondheid heeft de ziekenhuizen toestemming verleend om alle patiënten die dat nodig hebben te behandelen. De instellingen zouden niet meer gebonden zijn aan allerlei financiële grenzen. Dit laatste is zo snel mogelijk weer ingetrokken. De minister werd direct op zijn vingers getikt door de minister van Financiën. Er wordt geen extra geld aan de zorg ter beschikking gesteld.
De zorg moet het doen met geld, dat hiervoor door het kabinet in het regeerakkoord gereserveerd is. Bij overschrijding hiervan moeten de middelen maar elders vandaan komen. Het houdt in, dat een verhoging van de premies of eigen bijdragen in het verschiet liggen. Tevens kan het verzekeringspakket verminderd worden. Dit zijn allemaal negatieve gevolgen die ons te wachten staan.
Vooral de groepen die het nu reeds moeilijk hebben, worden in de toekomst nog meer belast. Hun gezondheid wordt een uiterst kostbare aangelegenheid. De gezondheidszorg is op een gegeven ogenblik alleen maar te betalen door de burger, die voldoende in de slappe was zit. Alleen voor hem was deze ombuiging van het beleid niet nodig omdat hij altijd bij een privé-kliniek of in het buitenland terechtkon.
Het is te hopen, dat het afschaffen van bepaalde eisen, leidt tot minder bureaucratie en geldverspilling in de zorginstellingen. Indien de efficiency verbeterd wordt, moet het mogelijk zijn de wachtlijsten weg te werken en dan is er tenminste iets bereikt.
G.P. Beek
zondag, september 08, 2002
Huurwoningen
Jongeren tot 25 jaar vallen te vaak buiten de boot wanneer het gaat om toewijzing van een huurwoning. Woningcorporaties en gemeenten selecteren te veel op leeftijd. Dit leidt volgens het Expertisecentrum Leeftijd en Maatschappij tot leeftijddiscriminatie. Vooral de leeftijdsval bij sommige woningstichtingen is een doorn in het oog.
Als zoekenden te oud zijn voor een bepaalde leeftijdscategorie maar geen woning hebben, komen ze bij de nieuwe categorie onderaan te staan. Zij kunnen weer van voren af aan beginnen. Dit is frustrerend en ook pertinent onjuist. Selectie op basis van leeftijd is beslist niet nodig. De inschrijfduur of de voorzieningen die een woning heeft moeten de kernpunten worden.
Het kan anders, immers in de gemeente Nijmegen zijn o.a. eisen aan leeftijd, salaris en gezinssamenstelling niet meer van toepassing.Starters die het langst ingeschreven staan zijn aldaar het eerst aan beurt en bij doorstromers, geldt de woonduur in de vorige woning. Deze eisen zijn duidelijk beter en eerlijker tegenover alle woningzoekenden. Het is namelijk toch al tragisch genoeg, dat er te weinig huurhuizen zijn. Dit is echter een voldongen feit en is duidelijk het gevolg van een op dit gebied jarenlang verkeerd gevoerd beleid.
G.P. Beek
Jongeren tot 25 jaar vallen te vaak buiten de boot wanneer het gaat om toewijzing van een huurwoning. Woningcorporaties en gemeenten selecteren te veel op leeftijd. Dit leidt volgens het Expertisecentrum Leeftijd en Maatschappij tot leeftijddiscriminatie. Vooral de leeftijdsval bij sommige woningstichtingen is een doorn in het oog.
Als zoekenden te oud zijn voor een bepaalde leeftijdscategorie maar geen woning hebben, komen ze bij de nieuwe categorie onderaan te staan. Zij kunnen weer van voren af aan beginnen. Dit is frustrerend en ook pertinent onjuist. Selectie op basis van leeftijd is beslist niet nodig. De inschrijfduur of de voorzieningen die een woning heeft moeten de kernpunten worden.
Het kan anders, immers in de gemeente Nijmegen zijn o.a. eisen aan leeftijd, salaris en gezinssamenstelling niet meer van toepassing.Starters die het langst ingeschreven staan zijn aldaar het eerst aan beurt en bij doorstromers, geldt de woonduur in de vorige woning. Deze eisen zijn duidelijk beter en eerlijker tegenover alle woningzoekenden. Het is namelijk toch al tragisch genoeg, dat er te weinig huurhuizen zijn. Dit is echter een voldongen feit en is duidelijk het gevolg van een op dit gebied jarenlang verkeerd gevoerd beleid.
G.P. Beek
dinsdag, september 03, 2002
Groene stroom
Met ingang van 2003 zal de regering de fiscale voordelen op groene stroom schrappen. Door subsidie te geven is het mogelijk gemaakt, dat consumenten in plaats van de vuile grijze stroom, gebruik konden maken van groene stroom. Deze laatste stroomsoort is beter voor het milieu en om de prijs van dit product gelijk te houden werd dit gesubsidieerd.
Het was direct een gat in de markt. Vooral buitenlandse bedrijven profiteerden van Nederlandse subsidiegelden. Immers Nederland was zelf niet in staat in de toenemende schone stroom behoeften te voorzien. De regeling is in feite doorgeschoten en dit gaf het kabinet een reden om de subsidie op te heffen.
De consument wordt echter wel de dupe, omdat deze zijn toenmalig contract opzegde en overging op de levering van groene stroom. De maatregel zal zeker inhouden, dat de vele particuliere afnemers weer wisselen en te kennen zullen geven dat zij weer grijze stroom verlangen. Zij zijn niet van plan meer te betalen voor te ontvangen energie. Deze is reeds veel te duur door de vele verhogingen. Of dit nu milieuonvriendelijk is, daar wordt niet meer over gesproken. Het raakt namelijk wel de portemonnee. De overheid is onbetrouwbaar op het gebied van afspraken en vindt milieuaspecten toch iets minder belangrijker dan een schatkist tekort. Dit laatste is namelijk de voornaamste reden van de afschaffing van de subsidie.
Met ingang van 2003 zal de regering de fiscale voordelen op groene stroom schrappen. Door subsidie te geven is het mogelijk gemaakt, dat consumenten in plaats van de vuile grijze stroom, gebruik konden maken van groene stroom. Deze laatste stroomsoort is beter voor het milieu en om de prijs van dit product gelijk te houden werd dit gesubsidieerd.
Het was direct een gat in de markt. Vooral buitenlandse bedrijven profiteerden van Nederlandse subsidiegelden. Immers Nederland was zelf niet in staat in de toenemende schone stroom behoeften te voorzien. De regeling is in feite doorgeschoten en dit gaf het kabinet een reden om de subsidie op te heffen.
De consument wordt echter wel de dupe, omdat deze zijn toenmalig contract opzegde en overging op de levering van groene stroom. De maatregel zal zeker inhouden, dat de vele particuliere afnemers weer wisselen en te kennen zullen geven dat zij weer grijze stroom verlangen. Zij zijn niet van plan meer te betalen voor te ontvangen energie. Deze is reeds veel te duur door de vele verhogingen. Of dit nu milieuonvriendelijk is, daar wordt niet meer over gesproken. Het raakt namelijk wel de portemonnee. De overheid is onbetrouwbaar op het gebied van afspraken en vindt milieuaspecten toch iets minder belangrijker dan een schatkist tekort. Dit laatste is namelijk de voornaamste reden van de afschaffing van de subsidie.
zaterdag, augustus 31, 2002
Bezuinigingen op bus, tram en metro
De regeringspartijen hebben in het regeerakkoord afgesproken 70 miljoen euro te bezuinigen op de subsidies die het ministerie van Verkeer en Waterstaat verstrekt ten behoeve van bus, tram en metro. Deze bezuiniging is nodig omdat er voor het kabinet een schatkisttekort dreigt.
Nu de subsidie vervalt, althans drastisch verminderd wordt, zal de reiziger deze maatregel rechtstreeks voelen. Zogenaamde onrendabele lijnen zullen geschrapt worden en tevens komt er een pittige prijsverhoging.
Het stads - en streekvervoer wordt voor tweedederde door het rijk betaald. Zonder deze rijksbijdrage is dit vervoer onbetaalbaar. Door de nieuwe maatregel zullen de vele nieuwbouwwijken geen openbaar vervoer verkrijgen. Men blijft op eigen vervoer aangewezen. Er zijn dus op bepaalde plaatsen veel woningen neer gezet, maar die zijn met het openbaar vervoer niet bereikbaar.
De maatregelen werken in de hand, dat het autogebruik nog verder stijgt en het aantal dagelijkse files nog meer toeneemt. Dit alles is zeer schadelijk voor het milieu en ook de korte termijnoplossingen in meer asfalt kan hierin geen verbetering brengen. Alleen goed en betaalbaar openbaar is het beste alternatief, maar hiervan neemt deze regering afstand en bezuinigt hierop.
G.P.Beek
De regeringspartijen hebben in het regeerakkoord afgesproken 70 miljoen euro te bezuinigen op de subsidies die het ministerie van Verkeer en Waterstaat verstrekt ten behoeve van bus, tram en metro. Deze bezuiniging is nodig omdat er voor het kabinet een schatkisttekort dreigt.
Nu de subsidie vervalt, althans drastisch verminderd wordt, zal de reiziger deze maatregel rechtstreeks voelen. Zogenaamde onrendabele lijnen zullen geschrapt worden en tevens komt er een pittige prijsverhoging.
Het stads - en streekvervoer wordt voor tweedederde door het rijk betaald. Zonder deze rijksbijdrage is dit vervoer onbetaalbaar. Door de nieuwe maatregel zullen de vele nieuwbouwwijken geen openbaar vervoer verkrijgen. Men blijft op eigen vervoer aangewezen. Er zijn dus op bepaalde plaatsen veel woningen neer gezet, maar die zijn met het openbaar vervoer niet bereikbaar.
De maatregelen werken in de hand, dat het autogebruik nog verder stijgt en het aantal dagelijkse files nog meer toeneemt. Dit alles is zeer schadelijk voor het milieu en ook de korte termijnoplossingen in meer asfalt kan hierin geen verbetering brengen. Alleen goed en betaalbaar openbaar is het beste alternatief, maar hiervan neemt deze regering afstand en bezuinigt hierop.
G.P.Beek
woensdag, augustus 28, 2002
Koopkrachtvermindering voor vele Nederlanders
De nieuwe regering is inmiddels aangetreden. De geluiden uit Den Haag zijn uiterst somber. Er moet fors bezuinigd worden. Aanvankelijk had men ingezet voor 7 miljard aan bezuinigen, maar door een oplopend begrotingstekort dient er nog meer bezuinigd te worden. Dit geeft vrolijk beeld.
De staat bezuinigt en dit houdt automatisch in, dat provincies en gemeenten minder te besteden krijgen. Er wordt o.a. fors gesaneerd waar het de uitgaven uit het gemeentefonds betreft. De gemeenten krijgen minder te besteden. De gemeentelijke belastingen worden dus weer verhoogd. De burger gaat dit voelen in zijn portemonnee.
Laatstgenoemde zal door allerlei andere fiscale maatregelen ook nog dieper in de beurs getroffen worden. De ziekenfondspremie gaat omhoog. Weliswaar wordt de WW-premie verlaagd, maar deze maatregel heeft alleen maar effect voor werkenden. De vele uitkeringsgerechtigden, die al jaren achtereenvolgend erop achteruit gingen, worden weer zwaar getroffen. Deze groepen zullen eerdaags beslist geen kans zien om in hun normale dagelijkse behoeften te voorzien.
Dit kabinet heeft beslist geen oog voor uitkeringsgerechtigden. Men gaat er nog steeds vanuit, dat iedereen maar moet werken. Deze gedachte is volkomen foutief, omdat de werkgelegenheid door de economische malaise steeds slechter wordt. Het aantal uitkeringsgerechtigden zal eerder stijgen dan dalen. Door bepaalde groepen niet te compenseren werkt men in de hand, dat de koopkracht nog verder omlaag gaat en de belastinginkomsten nog verder zullen dalen. Deze neergaande spiraal kan tegen gehouden worden door de koopkracht te verbeteren, althans minimaal te handhaven.Met de aangekondigde maatregelen wordt het tegendeel bereikt en gaat ons land een recessie tegemoet.
G.P.Beek
De nieuwe regering is inmiddels aangetreden. De geluiden uit Den Haag zijn uiterst somber. Er moet fors bezuinigd worden. Aanvankelijk had men ingezet voor 7 miljard aan bezuinigen, maar door een oplopend begrotingstekort dient er nog meer bezuinigd te worden. Dit geeft vrolijk beeld.
De staat bezuinigt en dit houdt automatisch in, dat provincies en gemeenten minder te besteden krijgen. Er wordt o.a. fors gesaneerd waar het de uitgaven uit het gemeentefonds betreft. De gemeenten krijgen minder te besteden. De gemeentelijke belastingen worden dus weer verhoogd. De burger gaat dit voelen in zijn portemonnee.
Laatstgenoemde zal door allerlei andere fiscale maatregelen ook nog dieper in de beurs getroffen worden. De ziekenfondspremie gaat omhoog. Weliswaar wordt de WW-premie verlaagd, maar deze maatregel heeft alleen maar effect voor werkenden. De vele uitkeringsgerechtigden, die al jaren achtereenvolgend erop achteruit gingen, worden weer zwaar getroffen. Deze groepen zullen eerdaags beslist geen kans zien om in hun normale dagelijkse behoeften te voorzien.
Dit kabinet heeft beslist geen oog voor uitkeringsgerechtigden. Men gaat er nog steeds vanuit, dat iedereen maar moet werken. Deze gedachte is volkomen foutief, omdat de werkgelegenheid door de economische malaise steeds slechter wordt. Het aantal uitkeringsgerechtigden zal eerder stijgen dan dalen. Door bepaalde groepen niet te compenseren werkt men in de hand, dat de koopkracht nog verder omlaag gaat en de belastinginkomsten nog verder zullen dalen. Deze neergaande spiraal kan tegen gehouden worden door de koopkracht te verbeteren, althans minimaal te handhaven.Met de aangekondigde maatregelen wordt het tegendeel bereikt en gaat ons land een recessie tegemoet.
G.P.Beek
zondag, augustus 25, 2002
Te weinig huizen
In Nederland is er duidelijk een schaarste aan huizen. De bevolking is gegroeid naar 16 miljoen mensen. Deze mensen willen graag een woning, maar helaas zijn er te weinig. De woningbouw vertoont de laatste jaren een dalende trend. De huidige bouw is te vergelijken met de jaren 30. Toentertijd waren er veel minder inwoners en kon men volstaan met minder huizen te bouwen.
Na de tweede wereldoorlog was er een enorm gebrek aan woningen en heerste er woningnood. Deze woningnood verdween langzamerhand, maar keert anno 2002 weer terug. Starters hebben geen enkele kans op de koopmarkt en het huren van een huis is evenmin een optie door te lange wachttijden. De wachttijd is per provincie anders, maar vooral in de randstad is het onmogelijk om binnen een redelijke tijd aan een huurhuis te komen.
De huizenmarkt is in elkaar geklapt omdat alles veel te duur is. In eerste aanleg de grondkosten en daarna de bouwkosten. Daarbij is de bouw te veel gebonden aan regels. Hierdoor duurt alles veel langer dan wenselijk is en dit maakt de bouw onnodig duur. De regering zal er goed aan doen de grondpolitiek op de helling te zetten en de regelgeving te veranderen.
Men dient de bezwaarschriftenprocedures te verkorten. Deze procedures duren vaak te lang en geven slechts onnodig oponthoud. Ook dit verhoogd de prijzen. Wanneer de regelgeving drastisch versoepeld wordt, bestaat er de mogelijkheid dat men meer woningen kan opleveren. Tevens dient er gebouwd te worden voor alle doelgroepen. Het bevordert de doorstroming op de huizenmarkt.
G.P.Beek
In Nederland is er duidelijk een schaarste aan huizen. De bevolking is gegroeid naar 16 miljoen mensen. Deze mensen willen graag een woning, maar helaas zijn er te weinig. De woningbouw vertoont de laatste jaren een dalende trend. De huidige bouw is te vergelijken met de jaren 30. Toentertijd waren er veel minder inwoners en kon men volstaan met minder huizen te bouwen.
Na de tweede wereldoorlog was er een enorm gebrek aan woningen en heerste er woningnood. Deze woningnood verdween langzamerhand, maar keert anno 2002 weer terug. Starters hebben geen enkele kans op de koopmarkt en het huren van een huis is evenmin een optie door te lange wachttijden. De wachttijd is per provincie anders, maar vooral in de randstad is het onmogelijk om binnen een redelijke tijd aan een huurhuis te komen.
De huizenmarkt is in elkaar geklapt omdat alles veel te duur is. In eerste aanleg de grondkosten en daarna de bouwkosten. Daarbij is de bouw te veel gebonden aan regels. Hierdoor duurt alles veel langer dan wenselijk is en dit maakt de bouw onnodig duur. De regering zal er goed aan doen de grondpolitiek op de helling te zetten en de regelgeving te veranderen.
Men dient de bezwaarschriftenprocedures te verkorten. Deze procedures duren vaak te lang en geven slechts onnodig oponthoud. Ook dit verhoogd de prijzen. Wanneer de regelgeving drastisch versoepeld wordt, bestaat er de mogelijkheid dat men meer woningen kan opleveren. Tevens dient er gebouwd te worden voor alle doelgroepen. Het bevordert de doorstroming op de huizenmarkt.
G.P.Beek
vrijdag, augustus 23, 2002
Nederlandse gezinnen hebben grote schulden
Nederlandse gezinnen hebben grote schulden en het aantal wat financiële problemen heeft, stijgt nog steeds. De invoering van de euro en de teruggang in de economie zijn hier debet aan. Veel huisgezinnen slagen er niet in rond te komen met hun inkomen. De Volkskredietbanken verwachten een ware stormloop. Het aantal probleemgevallen is momenteel 30.000, maar stijgt minimaal met 10%.
De leiding van de volkskredietbanken is zeer somber gestemd. Dit komt omdat de Nederlander nog te vaak de waarde van de euro niet kent en deze te gemakkelijk uitgeeft. Daarbij is er een gestage groei van het aantal werklozen en WAO’ers. Steeds meer Nederlanders moeten rondkomen van een minimaal inkomen. Hiervan kan men met moeite uitkomen,al wordt dit een steeds grotere opgave.
De vaste lasten worden steeds hoger, waardoor men vaker in financiële moeilijkheden komt. Het gemiddeld schuldbedrag is de afgelopen jaren gestegen tot 11.500 euro. Dit bedrag geeft al aan hoe hoog de nood is. Om al deze schulden te saneren zal dan ook door de Volkskredietbanken veel werk verzet moeten worden.
G.P. Beek
Nederlandse gezinnen hebben grote schulden en het aantal wat financiële problemen heeft, stijgt nog steeds. De invoering van de euro en de teruggang in de economie zijn hier debet aan. Veel huisgezinnen slagen er niet in rond te komen met hun inkomen. De Volkskredietbanken verwachten een ware stormloop. Het aantal probleemgevallen is momenteel 30.000, maar stijgt minimaal met 10%.
De leiding van de volkskredietbanken is zeer somber gestemd. Dit komt omdat de Nederlander nog te vaak de waarde van de euro niet kent en deze te gemakkelijk uitgeeft. Daarbij is er een gestage groei van het aantal werklozen en WAO’ers. Steeds meer Nederlanders moeten rondkomen van een minimaal inkomen. Hiervan kan men met moeite uitkomen,al wordt dit een steeds grotere opgave.
De vaste lasten worden steeds hoger, waardoor men vaker in financiële moeilijkheden komt. Het gemiddeld schuldbedrag is de afgelopen jaren gestegen tot 11.500 euro. Dit bedrag geeft al aan hoe hoog de nood is. Om al deze schulden te saneren zal dan ook door de Volkskredietbanken veel werk verzet moeten worden.
G.P. Beek